Ahmet Telli'nin şiiriyle ilk kez 2008 yılında cezaevinde tanıştım. Dizeleri, benim için yalnızca estetik bir okuma deneyimi değil, aynı zamanda umudu, direnci ve insan olma halini yeniden düşünmeme imkan veren bir yol arkadaşlığı sundu. Saygıyla 🍀
KÊSEK
•RÊDUR DÎJLE•
@dijleredur
Kêsek, haveyn û nimûneya axa me ye. Ev haveyn dikare çol û çepelên qeraç bi dar û ber bike, ev nimûne li ku be cihê wê di mêzîna zêrên zer de ye.
Rêdûr Dîjle ev wesleyên ax û xwelî û toz û tebarê yên ku bi hev kelijîne û cebirîne, ji nû ve dinehwirîne, bi sewt û newaya kurmanciya reş û qetran di teşta dil de distrê, di bin fîstan û xeftan û şal û şapikên Aryayî de li benda hilatina wê dimîne û vî hevîrê xwe li tenûra hiş û bîra me dixe ya ku me bizotên vê tenûrê ji Newrozan anîye.
#helbest
📍https://t.co/PonLsx0YyS
📌 On iki süvarinin direniş hikâyesi
‘Dwanze Swarey Merîwan’, sayıca üstün bir düşman gücüne karşı direnen on iki süvarinin mücadelesini konu alır. Sözlü kültürden beslenen bu eser, kahramanlık hikâyelerini toplumsal kimlik ve ortak hafızayla birlikte ele alır
🖊Rêdûr Dîjle
https://t.co/e18hvV3gUk
Bahçelî, careke din tesdîqkirina tifaqa dîrokî ya dewlet û sermayeyê da der.
Bi ziber û zêr'iyan meala gotinên wî: "Sermaye bêje çi mubah e."
Û axir, lêpirsîna der barê Koç de jî pûç kir.
Girîngiya perspektîfa Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk li vir diyar dibe. Bêyî mesele ji bextê kesan re bê hiştin, avakirina pergaleke civakî ya li ser esasê misogerkirina sazûmaniya mafan û wekheviyê.
Ez jî bi vê fikrê re me. Mesele ne tenê bi gotinên kesekî an jî lêborînxwestinekê ve sînorkirî ye. Mesele ew e ku li hemberî kiryarên bi vî rengî, çi celeb helwestên hiqûqî û civakî xwe didin der?
Ev ên ku dibêjin bila Rahmî yê segbav "lêborîn"ê bixwaze û mesele wilo "hal" bibe, wilo xuya dike di hişmendiya wan de jî ev segbaviya Rahmî weke "sûc" nayê dîtin. Bi min yek ji sedema sereke ya vê segbaviya Rahmî ev zihniyet e ku vê "sûc" nabîne lê dike mijara "lêborînê"
Lêborînxwestina kesekî dibe ku heta radeyekê "dilşikestinê" sivik bike. Lê, tişta ku dê rê li ber dubarekirina zimanekî wiha bigire, bes hebûna mekanizmayeke demokratîk û hiqûqî ye.
Gava mirov di vî warî de lê mêze bike, divê ne lêborîn, hiqûq li navenda vê gengeşeyê be. Ji lew re, lêborîn bes kiryareke takekesî ye, lê hiqûq misogeriyeke civakî ye.
Tişta ku Ocalan îşaret pê dike ew e ku civakeke demokratîk bes dikare li ser bingeheke xwedî norm, rêgez û misogeriyên hiqûqî yên zelal ava bibe. Ya na, berfirehbûna qadên li derî hiqûqê an jî norman dê meseleyên civakî kûrtir bike.
Ji lew re, her meseleyeke ji zemîna hiqûqî bêpar, dibe sedema destwerdana hin hêz û deverên cuda û ev, li şûna ku bibin cihê çareseriyê, dibin sedema rageşî û aloziyên nû.
Çareseriya mayînde ya meseleyên civakî ne daxuyaniyên niyetpak an jî lihevkirinên demkî ye, bi mekanîzmayên demokratîk ên xwedî statuya hiqûqî ên ji hêla sazûmanî ve hatine misogerkirin mimkun e.
Û jixwe ji xalên ku Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan di çarçoveya Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk de bi israr destnîşan dike, yek jê jî tiştekî bi vî rengî ye.
Ger meseleyên der barê rûmeta mirovan, hemwelatîbûna wekhev û aştiya civakî de, bes ji bextê bertekên takekesî, bangên wijdanî an jî gengeşeyên demkî re were hiştin, kêmasiya ku derkeve meydanê tenê wê kirinên kêfî û dustandardî be.
Rahmi Koç’un sözleri "fıkra" değil. Kürt kadınlarına ve halkına yönelmiş ırkçı ve cinsiyetçi bir aşağılamadır. Bu, erkek egemen kibrin, halk düşmanı anlayışın ve kökleşmi�� ayrımcı zihniyetin açık teşhiridir.
Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Sur Burçlarında kiralama yapılan şirketlerin elektrik tesisatı çekmek amacıyla uygulama yürüttüklerini tespit ettik.
Bu çalışmaların, ilgili mevzuat gereği Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü’nün denetim ve kontrolünde gerçekleştirilmesi gerekirken, sahada gerekli denetim ve gözetimin sağlanmadığı görülmektedir.
Öte yandan, bazı işletmelerin iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının bulunmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle belediye zabıta ekiplerimiz mevzuatın öngördüğü yasal işlemleri başlatacak ve gerekli durumlarda mühürleme işlemleri uygulanacaktır. Burada belirtilmesi gereken önemli husus, söz konusu işletmelerin ruhsatlandırılamamasının belediyeden kaynaklanmadığıdır. Koruma Kurulu’nun gerekli karar ve onayları olmaksızın bu alanlarda numarataj verilmesi ve ruhsat işlemlerinin tamamlanması hukuken mümkün değildir. Bu nedenle ortaya çıkan durumun sorumluluğu, gerekli koruma ve izin süreçleri tamamlanmadan işletmelerin faaliyete geçirilmesinden kaynaklanmaktadır.
Konuyla ilgili olarak Bakanlık nezdinde gerekli hukuki girişimlerde bulunacağız.
Göreve geldiğimiz ilk günden bu yana, Sur Burçlarının yetki ve sorumluluğunun Büyükşehir Belediyesine devredilmesi ve bu eşsiz kültürel mirasın korunması, yaşatılması ve işlevlendirilmesine ilişkin politikaların yerel yönetimler tarafından yürütülmesi gerektiğini ifade ediyoruz. Ancak ne yazık ki 2015 yılından bu yana devam eden yetkisizleştirme ve yetki karmaşası politikası sürdürülmektedir.
Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkililerini, bu kentin seçilmiş yerel yönetimi olan Büyükşehir Belediyesi ile bir an önce diyalog kurmaya, ortak akılla hareket etmeye ve Sur Burçlarının geleceğini birlikte planlamaya davet ediyoruz.