Uzun zamandır her şeyi değiştirmeye düzeltmeye ,iyileştirmeye ve elimde tutmaya çalışmaktan yorulduğumu fark ettim.
Boşluğa uzun uzun
baktıran bir yorgunluk bu..
Bir şeyler oluyor ve değişiyorsun. Dünyaya bakışın, insana bakışın, eşyaya bakışın değişiyor.
Kelimeleri kısaltıyorsun, insana inanmayı azaltıyorsun, eşyaları sadeleştiriyorsun.
Kalabalıktan kaçıp oluşturduğun minimal hayatı tercih ediyorsun..
"Bir gün uyandığında, yapmayı isteyipte yapmadığın
şeyler için zamanın kalmadığını farkedeceksin." ve bu
maalesef pişmanlık hissinden daha büyük bir buhran, o
yüzden hayatı ıskalamak istemiyorsan bir şeyleri yapmayı
istemekle kalmamalı, yapmak gerek..''