Çoğu insan sizi kendi baktığı kirli pencereden görüyor. O yüzden sizi değil, kendi yansımasını anlatıyor aslında. Ne kadar dürüst, temiz ya da iyi olursanız olun; onların kalbi bulanıksa, sizi de bulanık görürler. İnsan, iç dünyasının rengine göre algılar dış dünyayı. Kinle bakan kötülük görür, sevgiyle bakan güzellik. Bu yüzden asla kendinizi anlatmaya, temize çıkarmaya çalışmayın. Çünkü kirli bir camın arkasında duranın sizi net görmesi imkansızdır. Anlatsanız da anlamazlar, açıklasanız da inanmazlar. Zihinleri ön yargıyla dolu olanlar, gerçeği değil, kendi kurgularını görür. Sizin yokluğunuz, onların gürültüsünden çok daha anlamlıdır.