Aniden fark ettim ki artık kimsenin beni bu kadar derinden tanımasını istemiyorum. Oysa yıllarca tek istediğim, birinin ruhumu gerçekten anlamasıydı. Ne tuhaf… İnsan bazen en çok arzuladığı şeye karşı mesafe koyabiliyor.
Kimse kusura bakmasın yeniden aşık olurum. Yeniden başlarım. Yeniden okurum. Yeniden çiçek açarım. Yeniden sever, sevilirim. Ben bitmek tükenmek bilmeyen yaşam enerjisiyle doluyum. Allah izin verdiği sürece her şeyi yeniden başlar koca bir ormana dönüştürürüm.
Bugün bir söze denk geldim aşırı hoşuma gitti. Diyor ki “eğer beni hayatında istiyorsan, sen yer vereceksin. Ben kendime senin hayatında yer bulabilmek için savaşmayacağım.”