Ne zaman içimden geçmişe özlem duysam çocukluğumu özlesem, çocuk sevindiririm. Ne zaman ruhum daralsa yorulsam, sadaka veririm. Bu, ruhani bir ferahlık sağlıyor. Tavsiye ederim.
İyi ve dürüst bir ailede yetişmiş olmanın belki de en büyük handikabı, tüm dünyayı öyle zannetmektir. İnsan çocukken gördüğü o şefkatli, adil ve yalan dolansız ortamın, evden dışarı adım attığı anda da aynen devam edeceğine inanıyor. Çünkü bildiği, öğrendiği tek gerçeklik bu. Ama dış dünya, ne yazık ki o güvenli yuvaya pek benzemiyor. Kendimiz arkadan iş çevirmediğimiz, kimseyi basamak olarak kullanmadığımız için herkesi kendimiz gibi sanıyoruz. Karşımızdakinin gizli bir niyeti olabileceği fikri aklımıza bile gelmiyor. Bu yüzden maskeleri hep çok geç fark ediyoruz.
gelen taksiye binmem ve üstelik sabahın köründe ne işiniz var orda diyen taksici amca bilemezsin ki ayaklarımin üstünde durup güç almaya gittigimi ah benim huzur kapım keşke yanımda olsan da daha güçlü ve bu hastalığı atlata bilsem ...
Dün sabah Diyarbakır'ın hiç bitmeyen araba kornası mi desem yanımda durup iyi değilsiniz gideceğiniz yere kadar bırakalım diyen beyler +hanımlar mi olmadi ama ben iyiyim teşekkür edip