Sevgili eşimle Dersim’e ilk kez beraber evlendiğimizde balayı için gitmiştik. Pertek feribottan sonra dağları gördüğünde ağlamıştı. Memleketi 8-9 yaşlarından beri görmediği memleketi. Hala o an, arabayı durdurup dağlara bakışı, direksiyonun başında güzel gözlerinin doluşu.
Vatanını sevişini, tamamladığı cümlelerimi, Yeditepe İstanbul’u, Bahoz izlerken irkilişini, güneşten yanan burnunu, benlerini sayışımı sevdim. Ve hala sevinince çocuk çocuk halini. Ve hala çok aşık oluşumu, beni daha merhametli, daha düşünceli yapışını, yaman çok yaman bir
KSS bu kadar toksik ikinci bir hastane görmedim, insanı zorla kötülüğe, hırçınlığa iten 3-5 dk nın hesabını yapabilen bunca çok insanı ilk kez bir arada görüyorum.