Sevgili dostlar yaklaşık dört yıldır benim gönderilerimi okuyup ağladınız,bana iyi dileklerde bulundunuz destek oldunuz. Artık sona geldik,yarın karar duruşması var.Sanıkların olası kastla en ağır cezayı alması için sesime ses olun,sizler de gönderilerimi paylaşın lütfen.
#EzgiApartmanıKararBekliyor
#6şubat2023
Bir daha sesleri duyulmadı…
Sesleri olun istedik.
Kaybedilen canların adaleti sağlansın istedik.
Birlik olmazsak olmaz hep birlikte olalım istedik.
Yanlız bırakıldılar…
Yanlız….
#isiasolasıkast#isiasortakdavamız
Depremde kaybettiğimiz her bir can için verilen adalet mücadelesinde neden yalnız bırakılıyoruz?
Bugün bu adalet mücadelesi toplum için bir kaygı yaratmıyor ve sadece ‘Sizin adınıza üzgünüz’ denilip geçiliyorsa, bir gün sizler adına üzgün olmaktan hicap duyacağız.
#isiasolasıkast
1000 defa uyanıp yanmak
1000lerce kez ağlamak
1000lerce kez ismini sessizce ��aǧırmak
1000 defa ölmek ölememek
Adalet nedir diye kendi kendine binlerce kez sormak
#isiashesapverecek
#isiasortakdavamız
Şampiyon Meleklere söz verdik
#isiasolasıkast
6 Kasım…
Selin,arkadaşları ve tur rehberi için duyulan acının yeniden şahlanacağı gün.
O gün aileler Adıyaman’da adalet arayışındayken, bizden yalnızca oturduğumuz yerden destek vermemiz isteniyor.Bu kadar basit!
Oturduğun yerden #isiasolasıkast etiketine destek vermeyi unutma🙏
Hep söylerim, bu davalar sonucunda bizim evlatlarımız geri gelmeyecek.
Sizin evlatlarınız yanınızda kalacak.
Bu nedenle aileler kadar toplumunda unutmaması ve sahip çıkması gerekir.
#isiasortakdavamız#isiasolasıkast
Bir an durun… Ve düşünün.
Evladınızı düşünün. Hayalleri olan, umutları olan bir çocuğu.
Bir gün “şampiyon” oldu diye gururla Türkiye’ye uğurluyorsunuz. Sporla büyümüş, inançla güçlenmiş o çocuğu…
Ve sonra size tabutla geri geliyor, yüzüne bir kez daha bakamadan toprağın derinliklerinde kayboluyor...
Her sabah gözlerinizi açtığınızda kalbinize batan o eksikliği düşünün.
Bir mezarın başında yaşamaya çalışmayı, hayatta kalmayı, nefes almayı…
Ve o büyük acının içinde bir de adalet aramayı.
Ellerimizde evlatlarımızın fotoğrafları, yüreğimizde isimleri, hatıralarıyla giriyoruz mahkemelere.
İçeri umutla giriyoruz, ama her çıkışımız yeni bir yıkım.
Yeni bir unutuluş. Yeni bir sessizlik.
Önce ceza davasında yıkıldık.
Dediler ki, “Bu uzun bir süreç olacak.”
Dediler ki, “Zor ama mücadele edin.”
Biz de ettik.
İstinafa başvurduk.
Dedik ki: “Adaletin kılıcı keskindir. Burada olmadıysa, orada olur.”
Ama orada da olmadı.
O kılıç, adalet için kaldırılacağını düşünürken, bize çekildi.Umudumuzu, direncimizi, inancımızı bir kez daha parçaladı.
Soruyorsunuz kendi kendinize umut ederek; acaba ben mi uyduyorum tüm bu kabusu diye? Çünkü bu yok sayılışın
başka bir izahı olamaz ...
Sanki hiçbir şey olmamış gibi.
Sanki 35 can hiç yaşamamış, hiç gülmemiş, hiç şampiyon olmamış gibi. Kendinden şüphe ediyorsun, adaletten süphe etmek yerine....
“Bilinçli taksir” dediğiniz nitelendirme; suça kapı açmaktan da öte yol gösteren bir dayanak, istediğimi yapar bir kaç sene yatar çıkarsın deme şekli!
Başından beri yapılan davranışların, nitelendirmesi çok net! Bu bir katliamdı, bu bir “olası kasttı”!
Göz göre göre gelen bir yıkımdı.
Ve şimdi de istinaf reddedildi.
Yani diyorsunuz ki:
“Evet, çocuklar öldü. Ama kimse gerçekten sorumlu değil.”
Verilen cezalar, bir çocuğun bir saniyelik hayali kadar bile büyük değil.
Bu mudur adalet?
İnsan hayatı bu kadar mı ucuz?
Bir ülkenin geleceği göz göre göre göçük altında kalırken, kimse hesap vermeyecek mi?
O ülkede sadece çocuklarımızı kaybetmedik.
Adalete olan inancımızı da kaybettik.
Ama susmadık, susmayacağız.
Unutturmaya çalıştıkça, daha yüksek sesle haykıracağız.
Çünkü bu dava yalnızca bir dava değil.
Bu, bir ülkenin vicdan sınavıdır.
Evlatlarımızı tabutla alan bizlere, (alan diyorum çünkü vermediniz bile; kumun içinden kazıyıp aldık)
diyorsunuz ki: “Bu kadar ceza yeter.”
Hayır. Yetmez.
Asla yetmez.
Hiçbir çocuk göz göre göre ölüme gönderilemez.
Hiçbir aile, adalet ararken bu kadar yok sayılmaz.
Hiçbir mahkeme, bu kadar sağır, bu kadar kör olamaz.
Ne hukuken, ne vicdanen bu dosya kapanmış değildir.
Ve asla kapanmayacaktır.
Gecikse de tam ve gerçek adalet sağlanana kadar bu yol tamamlanmış sayılmayacaktır.
Adaletin o topraklarda hâlâ bir karşılığı varsa, o bulunana kadar bu ses susmayacak.
Bir gün adalet yerini bulduğunda, kim sustuysa, kim görmezden geldiyse, kim unuttuysa…
Tarih yazacak.
Biz değil.
Adalet bir ülkenin sınırlarından çok daha ötedir; evladını kaybeden bir annenin çığlığı gibi...
#isiasortakdavamız
#isiasolasıkast
#meleklereverilmişsözümüzvar
Ruşen KARAKAYA; Çok büyük bir özlemin içerisindeyim, hepimiz.Dün doğum günüydü 16 yaşında 16 yaşında olacaktı kızım.Dün çocuğumun mezarını süsledim.
#isiasolasıkast#isiasortakdavamız
İKİ YIL ÖNCE BUGÜN…
İki yıl önce bugün, Hayal’im… Seni toprağın altına koydular. Önce tahtalarla kapattılar, sonra kürek kürek toprak attılar üzerine. Her kürek darbesi yüreğime saplandı. O tahta, aramıza çekilen son perde oldu. O toprak, benim de nefesimi kesti. Bunların hepsi, bu dünyada benimle senin arandaki kilitlerdi…
Ama bilsinler, bu kilit bir gün açılacak!
O tahta kalkacak, o toprak savrulacak ve ben yine sana kavu��acağım! Öyle sıkı sarılacağım ki sana, hiçbir güç bizi ayıramayacak.
Seni, sizi, çocukluğunuzu toprağa layık gören katiller bilsin… Ben o toprağı avuçlarımın içinde sıkıyorum!
Ve adalet gelene kadar asla bırakmayacağım!
Benden sabır bekliyorlar…
Oysa ben her sabah, bir annenin en büyük kâbusuyla uyanıyorum!
Benden susmamı bekliyorlar…
Oysa ben her gün kızımı, hayallerini, geleceğini benden çalan bu düzenin yüzüne haykırıyorum!
Benden unutmamı bekliyorlar…
Oysa ben her nefeste senin adını fısıldıyorum: Hayal!
Biliyorum, bir gün adalet yerini bulacak. Belki gözlerim hâlâ yaşlı olacak ama içimdeki yangın biraz olsun dinecek. Ve o gün geldiğinde, seni kaybeden bir anne olarak değil, sana adaleti getiren bir anne olarak dimdik duracağım!
Ve bir gün…
Ben de bu dünyadan göçüp geldiğimde, senin yanına vardığımda, artık hiçbir kilit olmayacak aramızda. O gün geldiğinde, işte o zaman gerçekten kavuşacağız, Hayal’im…
Ama o güne kadar, ben buradayım! Senin için, adalet için, hiç susmayacağım!
Ve şimdi, içimde hem sonsuz bir acıyla hem de derin bir minnetle sesleniyorum sana, Hayal’im…
Bana 14 yıl boyunca senin annen olma şansını verdiğin için teşekkür ederim!
Seninle geçen her saniye, hayatımın en güzel anlarıydı. Senin gülüşün, gözlerindeki ışık, içindeki kocaman sevgi… Bunların hepsi benim en büyük gururumdu, en büyük mutluluğumdu. Sen bana anneliği öğrettin, sevgiyi, mücadeleyi, umudu… Ve şimdi, yokluğunda bile, bana güçlü olmayı öğretiyorsun.
Sensiz geçen bu iki yılda…
Bir kardeşin oldu, Hayal’im… Zaten gökten görmüşsündür. O daha minicik ama bazen gözlerinde senin ışığını görüyorum. Sanki sen, ona kendi sevginden bir parça bırakmışsın. Ve Fehmi… Kocaman bir delikanlı oldu. Hayatın yükünü omuzlarına aldı ama hiç şikâyet etmedi. Bazen ona bakarken, duruşunda seni görüyorum. Gözlerinde, bana hissettirmeden seni yaşatmaya çalışan bir çocuğun hüznünü okuyorum.
Bilmiyorum Hayal’im… Sen nasıl oldun, orada neler yapıyorsun?
Sadece, buradaki her şeyin içinde seni görüyorum. Kardeşinin gülüşünde, Fehmi’nin sessiz duruşunda, rüzgârda, yıldızlarda, gecenin en karanlık anında bile içime doğan bir ışıkta…
Sen benim hayalimdin, gerçeğimdin ve sonsuza dek öyle kalacaksın.
Bir gün, bu dünyanın yükü bittiğinde, o kilit açılacak ve ben sana yine "Kızım!" diye sarılacağım…
O güne kadar, Hayal’im, senin için, adalet için, sevgin için, hiç susmayacağım!
#hayalgençalioğlu
#isiasortakdavamız
#baskacanimizyok
İsias otelde, 72 insanın ölümüne sebep olan sanıkların
“olası kastla insan öldürmek” dışında bir ceza alması demek cezasız kalması demektir. Hep beraber ses çıkaralım 🙏🏻
#isiasolasıkast#isiasortakdavamız
Hazar Ergüçlü, Yılın En İyi Dizisi ödülünü alırken, 6 Şubat depreminde Adıyaman’daki İSİAS Hotel’de hayatını kaybedenlere vurgu yaparak adalet çağrısında bulundu.
İçimiz soğumaz, bu acı dinmez, katiller affedilmez, bilesiniz.
“Hesap” değil bizimki, 35 şampiyonla birlikte atan bir yürek, yarınlara dair ayakta kaldığımız nefes...
#isiasaortakdavamız#izcannurluöz