Dün bir paylaşıma denk geldim, aklıma geldikçe gülüyorum. Şöyle bir şeydi:
“Bir arkadaşım çağdaş sanat müzesinde çalışıyor.
Temizlik görevlisi her gün elinde bir şeyle gelip soruyormuş: ‘Bu sanat mı, yoksa atayım mı?’ diye.”
ailecek oturup çay içmek, sohbet etmek.. dünya saadeti gerçekten. kapında borçlu yok, hastanede değilsin, sevdiğin herkes karşında, bir evin, bir ailen var. rutine şükür, rutin rahmettir