Ben 47 yaşında bir uzman doktorum. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunuyum. Aslen Trabzonlu, doğup büyüdüğüm şehir ise Manisa. 21 yıllık meslek hayatımın 14 yılını Doğu Anadolu'da; başta Bitlis olmak üzere Van ve Cizre'de görev yaparak geçirdim.
Yıllar boyunca binlerce Kürt aileyle, binlerce Kürt kadınla karşılaştım. Şunu çok net gördüm ki; Kürt kadını her şeyden önce ailesinin, kültürünün ve onurunun temsilcisidir. Muayeneye çoğu zaman annesiyle, kardeşiyle, eşiyle ya da evladıyla gelirdi. Bunun sebebi bir doktora güvenmemek değil; yüzyıllardır taşıdığı örfün, edebin ve aile terbiyesinin bir yansımasıdır.
Bu yüzden Kürt kadınını konuşurken, onu siyasi tartışmalara ya da kişisel çıkarlara malzeme yapmak büyük bir haksızlıktır. Kürt kadını; yoklukta ailesini ayakta tutan, acıda dimdik duran, evladını büyüten, emeğiyle hayatı omuzlayan güçlü bir değerdir.
Bir insan konuşmadan önce sahip olduğu makamına, servetine ya da şöhretine değil; aynaya bakmalı, kendi ailesine bakmalı, kendi değerlerine bakmalıdır.
Çünkü bir toplumun namusu, kadınlarına gösterdiği saygıyla ölçülür. Kürt kadınının onuru da ne bir tartışmanın konusu olacak kadar küçüktür ne de birilerinin diline düşecek kadar değersizdir. O onur, yüzyıllardır dimdik ayakta duran bir halkın en kıymetli emanetidir. 🌹
Araç çalıştı adam babam yaşındaydı muhtemelen ve kalkıp kullanamadığım elimi öptü estağfurullah diyerek ben elini öpmeye çalıştım arkadaşlar üç günlük dünyada yaşıyoruz uzun lafın kısası kalp kırmayın.. İyilik iyidir
Eski model bir araç ara sokakta aküsü bittiği için çalışmıyordu ve ben de geçirdiğim travmadan dolayı sol elimi kullanamıyorum yani işlevleri kısıtlı tek olduğum için sokakta abiye yardıma ihtiyacın var mı dedim ama tabii elimi gösterdim :) ona rağmen bir şekilde ittim ve
Hiçkimse ama hiçkimse YILMAZ GÜNEY olamaz.
Yıllarca sürgünde yaşayıp, halkı için neler yaptığını sağır sultan bile biliyorken, nereli olduğu belli olmayan devşirme, asimile olmuş insanların Yılmaz Güney’in adını ağzına alırken destur çekmelerinde fayda var.
Etrafa öyle boş boş bakıp duruyorum,
Sanki hayattan hiçbir beklentim yokmuş gibi.
Yorgun ve bi hayli üzgün
Sorgudayım gibi lakin fazlasıyla sustum
Yerimde durdum arkamda oynanan binlerce oyun ile karşı karşıyayım
Akıp gidiyor göz yaşlarım kahpeliklere siper okurcasına..