şiirin başlarında: "Alaca bir at koşar içimde; zamansız mekansız nefese doğru." diye yazar ve sona doğru gelince, "At vuruldu. İçim paramparça Rüveydâ…" der.
Herkes bilmez ama bu bir ölümdür.
Geciktiriyorsa, hem seni hem vereceği nimeti güzelleştiriyor Allah. Seni o nimete, o nimeti de sana hazırlıyor. Beklerken o nasibi taşıyacak olgunluğa getiriyor. İçindeki fazlalıkları atıyor, sabrını büyütüyor, nimetin de en hayırlı halini hazırlıyor. Sabret. Gecikmenin arkasında çok büyük bir rahmet var.