kötü zamanımda kimseyi yanımda aramam, haber bile vermem. allah yeter. ama vallahi gördüm, sizi önemseyen ve kalpten seven insanlar zerre renk vermeseniz bile bir terslik olduğunu anlıyor ve yanınızda olmanın ya da en azından bunu hissettirmenin bir yolunu buluyor.
Bazı davranışlara anlam vermediğinde, sebebini kendinde arama. İnsan, karakterinin el verdiği kadar iyidir. Kimine sadakat ağır gelir, kimine doğruluk fazla. Bu yüzden beklentiyi azaltmak, kırılmaktan çok daha öğreticidir.
“Herkes, nasibine düşen kadar insandır.”
“Bedduaya gerek yok. Ayet diyor ki: 'Onlar, onları mahvedecek kişilerle tanışacak.' Kimsenin yaptığı yanına kalmayacak; arkanıza yaslanın ve seyredin.”
boşuna uğraşmayın bir insan hatayı kendinde görme becerisi yoksa ne yaparsanız yapın sizi haksız ilan edecektir, onları haklılıklarıyla baş başa bırakıp uzaklaşın. kendinize yapacağınız en büyük iyilik bu olur.
Şu şey çok üzücü değil mi?
Acaba ben mi anlatamıyorum diye farklı yöntemler deneyip kendini ifade etmeye çalıştığın ama sonunda, karşındakinin zaten seni anlamak istemediğini fark ettiğin o an.