Dodan

Dodan Official

[Av.Hatice YILDIZ @avhaticeyldz]

8 uzman Doktor, 86 yaşında yatağa bağımlı Mustafa Said Türk için “cezaevinde kalabilir ama yalnız kalamaz” demiş.
Yani diyorlar ki tek kişilik hücreye koymayın çünkü yatağa bağımlı, bu kişinin tüm kişisel ihtiyaçlarını bakımlarını diğer tutuklular gidersin. Skandal gerçekten.

[Eren Keskin @KeskinEren1]

Zulüm….

[KABAC 𐱅𐰇𐰼𐰰 🇹🇷 @K_TURK_19051919]

Osmanlı torunuyuz diye övünüyorsunuz ya hani! Sizler aslında Osmanlı torunu falan değilsiniz! Ama bizler Osmanlı'yı 600 sene vergilerle besleyen, savaşta kırılan, başkente vizeyle girebilen... gariban Anadolu köylülerinin torunlarıyız ve Osmanlı zulmünü hiç unutmayacağız!!!

[Hüseyin Topgider @TopgiderH]

Bu asker canlı yayında orman yakıp kendi medya hesabından paylaşırken korkmuyor.
Çünkü devlet o emri vermiştir
Çünkü Türk kanunlarında orman yakmak suç değil
Çünkü Türkler barbar bir toplumdur.
https://t.co/I2raIeWQhy

[Rudaw Türkçe @RudawTurkce]

3 Ağustos 2014: Şengal’de Ezidi Soykırımı

📌 En az 5000 kişi katledildi

📌 Sadece ilk iki günde 1293 kişi katledildi

📌 1500 Ezidi kadın cinsel saldırıya maruz kaldı

📌 6500 Ezidi kadın ve çocuk kaçırılarak ”köleleştirildi”

📌 400 bin kişi göç etti

📌 1273’si kadın 1444’ü erkek 2717 Ezidi Kürt hala kayıp

📌 Şu ana kadar 1207 kadın, 339 erkek ve 2008 çocuk kurtarıldı

📌 325197 Ezidi göçzede hala Kürdistan Bölgesi’ndeki kamplarda yaşıyor

📌 100 bin Ezidi dünyanın değişik ülkelerine göç etti

[Laborans @LaboransS]

Afrika'nın Che Guevara'sı Thomas Sankara
Sankara 4 yıllık iktidarında dış yardım almadan 350 okul, yol, demiryolu inşa etti ve okuma yazma oranını %60 arttırdı. Ayrıca zorla evlilikleri yasakladı ve yoksul insanlara toprak verdi, 2,5 milyon çocuğu aşıladı, 10 milyon ağaç dikti.
Kadınları yüksek devlet görevlerine atadı, onları çalışmaya teşvik etti, orduya aldı ve hamilelik izni verdi. Ayrıca hükümetin Mercedes otomobil filosunu sattı ve Renault 5'i (o dönemde Burkina Faso'da satılan en ucuz otomobil) bakanların resmi hizmet aracı haline getirdi.
Kendisi de dahil olmak üzere tüm kamu görevlilerinin maaşlarını düşürdü ve devlet şoförlerinin ve 1. sınıf uçak biletlerinin kullanılmasını yasakladı.
Başkan olarak maaşını ayda 450 dolara düşürdü ve mal varlığını bir araba, dört bisiklet, üç gitar, bir buzdolabı ve bozuk bir dondurucu ile sınırladı.

"Sizi besleyen, sizi kontrol eder" diyerek dış yardıma karşı çıktı.

[HaberLog @LogHaber]

Şırnak’ta özel hareket polisleri, geleneksel kıyafetlerle düğüne giden çocukları yüzü dönük duvara yaslayarak, GBT kontrolünden geçirdi.

[Barış Atay @barisatay]

Bir şirket ormanı katledebilsin diye ne kadar iştahla saldırıyorlar… https://t.co/yxNlT1iGcx

[Selim Temo @selimtemo]

Cudî dişewitînin!
Cudi'yi yakıyorlar!

#CudiYanıyorSesVer

[Eren Keskin @KeskinEren1]

Akbelen de ağaçlar kesiliyor. Cûdî de ağaçlar yakılıyor. Kılıçdaroğlu bugün Akbelen’e gidiyormuş. Çok doğru yapıyor. Acaba oradan da Cudi’ye gider mi? GİTMEZ! Giderse özür dileyeceğim.

[Eren Keskin @KeskinEren1]

Her yaşam değerlidir. #cudiyanıyor SES ver….

[Sümeyye Boz @SumeyyeBoz_]

Kürdistan’da ağaçlar kesilerek doğa katlediliyor, insanlar göçe zorlanıyor. Talan edilen yaşam alanlarını terk etmek zorunda bırakılıyor. Güvenlikçi politikaları kabul etmiyoruz.
#muş #Şenyayla

[Kamuran Yüksek @yuksek_kamuran]

Türk devleti Şehba, Minbiç, Qamişlo ve Rojava’nın bir çok kentinde hava saldırılarını tırmandırıyor. Saldırılar, bölgenin yeniden yapılanması aşamasında Kürtleri statüsüz ve geleceksiz bırakma amacını taşımaktadır. Her yerde Rojava için duyarlılığımızı üst seviyede tutmalıyız

[Dodan @Dodan_ozer]

https://t.co/RC7tBwdjuS

[Ronî Aydın Dere @AydinDere]

1- Selahaddin Eyyubî Hayatını Anlatıyor
Roni Aydın Dere
İskenderiye Kütüphanesinde bulunan Selahattin Eyyubi’nin el yazması günlüğü, Fransız kadın yazar Genevieve Chauvel tarafından romanlaştırılmış.

“Bunları yazmaya başlamadan önce kendimi tanıtayım.” – Selahaddin Eyyubi

Önce, ben Kürdüm. Ramadi aşiretindenim. Bu aşiret, Kürdlerin en eski ve asil aşiretlerinden biridir. Aşiretin yerleşik yeri, Batı Azerbeycandır. Dedem Şadinin babası Mervandan önceki soyumuz üzerine fazla bilgim yoktur. Bizim beşiğimiz sayılan Dovin, 10. yüzyılda Küçük Ermenistan’ın başkenti idi. Buraya İç Ermenistan da diyorlardı. Amcam Şêrkoh ve babam Eyub Dovin’de dünyaya geldiler. 1128’de Dovin Türkmenlerin saldırısına uğradığında, dedem Şadi iki oğlunu ve karısını yanına alarak, canlarını Türkmenlerin acımasız katliamından zor kurtarmışlardır. Türkmenler acımasız bir katliam, b��yük bir tahrip ve vicdansızca bir talanla Dovin’i yerle bir etmişler. Bununla birlikte, bizimkiler de bütün varlıklarını Türkmenlere kaptırmışlar, sadece canlarını kurtarabilmişlerdir. Bu katliamdan kurtulan dedem Şadi, Bağdad’ı hedef alarak güneye doğru kaçmaya devam ediyor. Bağdat, o sıralar halifeliğin merkezi ve Selçuklu hanedanlarından Melik şah’ın oğlu Sultan Muhammed tarafından yönetiliyordu. Dedemin eski dostu Behruz da burada vezirdi. Bu Behruz, daha önce Dovin’de bir esirdi. Dedem bunu buradaki esaretten kurtararak, İsfahan’daki Selçuklu sarayında prenslere öğretmen olmasını sağlamıştı. Sultan Muhammed Bağdad’a yönetici olunca, hocası Behruz’u da buraya vezir yapmıştı.”

“Bağdat’a vardıklarında dedem Şadi, eski dostu ve Bağdat Veziri Behruz’u görebileceğini ve ondan yardım alabileceğini düşünüyordu. Aile Bağdat’a vardığında doğruca saraya gittiler. Vezir Behruz, dostu Şadi’yi çok iyi karşıladı. Hal hatırdan sonra Şadi olanları Behruz’a anlatıyor. O da büyük bir dikkatle dostu Şadi’yi dinledikten sonra, ‘Şadi’ diyor ‘Allah seni bana gönderdi. Pek yakında Tikrit’i aldık. Orada yöneticimiz yoktur. Seni Tikrit’e yönetici olarak atıyorum ve bundan sonra senin unvanın ‘Dizdar’ olacak. En kısa sürede Tikrit’e gideceksin, görevine başlayacaksın.’”

“Tikrit’e geldikten kısa bir süre sonra dedem Şadi öldü. Mezarı Tikrit’tedir. Yerine büyük oğlu babam Eyub geçti. Babama da ‘Necmeddin’ unvanı verildi. Babam, Iraklı bir aşiret reisinin kızı el-Harimi ile evlendi. Bu evlilikten ağabeyim Şahin Şah ve Turan Şah, sonra üçüncü oğul olarak, 1137’de ben dünyaya geldim. Ama tanrı, beni çok ilginç bir şekilde dünyaya gönderdi. Amcam Şêrkoh, vezirin çok sevdiği hukukçu bir gence kızıp ölümle cezalandırınca, vezir de babamın bütün yetkilerini elinden alıyor ve ‘şafak atmadan Tikrit’i terk et, yoksa daha çok kelle uçacak’ diyor. Bunun üzerine bütün aile, hemen yol hazırlıklarına başlıyor. Tam bu sırada, ben annemi sıkıştırıyorum ve kadınlar bölümünde annemin sancıları tutuyor. Şafak atmadan beni bir kundağa beliyor, bir hizmetçinin kucağına tutuşturuyorlar, kervan Musul’a doğru yola koyuluyor. Ancak ikinci günü akşam, kervanın konakladığı yerde benim doğumumu kutluyorlar. Babamın anlattığına göre; çok cılız ve çelimsiz bir çocuk olduğum için, öleceğimi düşünerek, istemeyerek bana Yusuf adını veriyor, ikinci adımı da Selahattin koyuyor. Daha sonraları Selahattin benim birinci adım oldu.”

“Babam Eyub Tikrit’ten sürüldükten sonra, hedefi Musul olarak seçiyor ve yoluna devam ediyor. Çünkü Musul’un yöneticisi Zengi babamın çok iyi bir dostu idi. Ben doğmadan önce 1132’de, Tikrit yakınlarında, Zengi Selçuklulara yeniliyor ve kaçıp babama sığınıyor. Babam da, Zengi ve adamlarının canını kurtarıyor ve Musul’a yeniden dönmesine yardımcı oluyor. Aile Musul’a vardığında Zengi, dostu Eyüb’e vefa borcunu fazlasıyla ödemeye çalışıyor. Bize Dicle’nin kenarında büyük bir bahçenin içerisinde, taştan ve çamurdan yapılmış çok büyük iki katlı bir ev verdiler. Musul’un çevresi uçsuz bucaksız okaliptüs ormanlarıyla kaplıydı. Bahçemiz portakal, limon ve diğer bütün meyve ağaçlarıyla doluydu. Annem son derce becerikli ve zevkli bir kadındı. Bin bir çiçekle dolu olan bahçemizi daha da zenginleştirerek gerçek bir cennete çevirdi. Zengi’nin düşmanları da çoktu. İran Selçukluları, Şamdaki Nusayriler, Diyarbakırlı ve Erbilli Kürdler ve batıdan gelen Frenkler. Biz Musul’a varır varmaz, babam ve amcam da Zengi’nin ordusuna katılarak Frenkleri denize dökmeye gittiler. Annem üç oğluyla yalnız kaldı. Benim çelimsizliğime çok üzülen annem, bütün zamanını bana ayırıyor, beni ipek kundaklara beleyerek büyütüyordu. Zengi, Şam ve çevresinde stratejik önemi olan bir çok kaleyi alıyor, bunların en önemlisi olan Baalbek’e babamı komutan olarak atıyor. Babam buraya yerleşir yerleşmez, bizi Musul’dan almak üzere adamlarını gönderiyor. Ben artık büyümüştüm ama babamı hiç görmemiştim ve sesini hiç duymamıştım. Sadece beni ipekli ve kokulu kundaklara beleyen ve güzel sesiyle ninniler söyleyen annemin sesini duymuştum. Baalbek’e vardığımızda, altın takılarla bezenmiş ipek kalpaklı resmi elbiseler içerisinde bizi karşılamaya gelen babamı görünce, korkudan ağladım ve annemin arkasına saklandım. Ayrıca bu heybetli adamın, annemin gözlerine bakarak ağladığını gördüm. Annem de bu heybetli adamı teselli etmeye çalışıyordu. Büyüdükten sonra öğrendim ki, babam bizden ayrı kaldığı üç yıl içerisinde başka bir kadınla evlenmiş, annemin de bundan haberi yokmuş.”

“Ben çok güzel bir şehir olan Helipolis’te büyüdüm. Babam buraya bir cami ve sofiler için de bir manastır yaptırdı. Babamı resmi elbiselerinin dışında ve geleneksel Kürd kıyafetlerinin içinde görebilmek için, hep ikindiyi beklemek mecburiyetindeydim.”

“Amcam Şêrkoh, ağabeylerime savaş oyunlarını öğretmeye başladığında, ben çelimsiz halimle onları kıskanırdım. Bu arada okula başladım. Hocalarım sufilerden oluşuyordu. Okumayı öğrendikten sonra, en çok okuduğum sufilerden Gazali beni etkilemiştir. Bize bu güzel yaşamı sağlayan Zengi 14 Eylül 1146’da öldürüldü. Kısa bir süre sonra Şam’ın büyük ordusu kapımıza dayandı. Amcam Şêrkoh’un girişimleri sonucu çok sayıda Kürd aşireti bizi destekledi. Taraflar büyük kayıplar verdiler. Babama pazarlık yapmaktan başka çare kalmamıştı. Böylece Baalbek eski sahiplerine verildi. Buna karşılık Şam’da bir ev ve arazi aldı, böylece Şam’a taşındık. Amcam Şêrkoh gizlice Zengi’nin adamlarıyla buluşur, Halep yöneticisi Nurettin’e katılır. Burada Frenklere karşı başarılı savaşlar yaparlar. Bu da Şam komutanını korkutmaya başladı. Şam’da hocalarım artık Sufiler değildi. Burada matematik, tarih ve coğrafya derslerini sevmeye başladım. Hocam Abu Taman, Kürd dili, tarihi ve geleneklerini bana öğreterek, benim bütün hayatımı değiştirdi ve hayatım boyunca onun etkisinden kurtulamadım.”

“24 Temmuz 1148’de sabahı Frenk ve Alman birleşik ordusu Şam’ı kuşattı. Bunlar daha önce Kudüs’ü almışlardı, sıra Şam’a gelmişti. Çok kanlı çatışmalar oldu. Frenkler, Arapların da bizi desteklemeye geldiklerini duyunca, savaşmayı bırakıp kaçmaya başladılar. Savaşı kazandık ama çok sayıda ölü verdik. Bu savaşta büyük abim Şahin Şah da hayatını kaybetti. İki küçük oğlu öksüz ve karısı dul kaldı. Babam çok üzgündü. İlk defa bana yaklaşarak başımı okşadı, ‘Artık sen benim ikinci oğlumsun’ dedi ve ben çok mutlu olmuştum. Savaştan kısa bir süre sonra vezir öldü. Sultan da babamı komutan olarak atadı. Muhtemel Arap saldırılarına karşı tedbir alıyordu. Artık babam benim atlara binmeme ve savaş oyunlarını öğrenmeme izin vermişti. Ama şunu unutmamam gerekiyordu: ‘Ben bir Kürdüm ve Başkomutanın oğluyum.’ Artık ince bedenim ata binmeme çok uygundu. Bu da beni sevindiriyordu. Halep Komutanı Nurettin, komutanı Şêrkoh’u babama gönderiyor, güçleri birleştirmek istediğini söylüyor. Babam da bunu kabul ediyor. Böylece de Şam Valisi oldu. Ben o zaman 16 yaşındaydım. Sultan, bütün toplantılarında beni yanından ayırmıyordu. Kendisi entelektüelleri, filozofları, düşünürleri, şairleri ve din adamlarını çok severdi. Bunlara sık sık davetler verir, sohbetlerini dinlerdi. Bu davetlere ben de katılırdım. Bazen ava çıkardık; panterleri, geyik kovalayan çıtaları ve aslanları seyrederdik. Mart 1164’te Sultan Nurettin, Generali Şêrkoh’a Kahire Seferi için emir verdi. Amcam Şêrkoh beni yanına çağırarak; ‘Yusuf, sen de benimle geliyorsun’ dedi. Ben o zaman 27 yaşındaydım. 1 Nisan 1164’te Sudan Kapısından Şamdan çıktık. General Şêrkoh, on binlerce Kürd süvariden oluşan ordusuyla gurur duyuyordu. Mayısın başı 1164’te zaferle Şam’a geri döndük. Bu savaşta gösterdiğim başarı, sevk ve idaredeki becerim nedeniyle, Sultan Nurettin beni ‘Şina’ ilan etti. Böylece 27 yaşımda, koca Şam’ın Emniyet Müdürü olmuştum.”

“Ocak 1167’de tekrar Kahire’ye sefere çıktık. Bu sefer General Şêrkoh’un yanında komutan olarak. Ağustos 1167’de Şam’a geri döndük. Buradan da Halep’e Sultan Nurettin’in yanına gittik. Burada zamanımı kuş, çita, panter ve aslan avlamakla geçiriyordum. Halep ovası ve dağları bu hayvanlarla doluydu. Bu arada annem bütün tanıdıkları seferber etmiş, beni evlendirmek için kız arıyordu. Benim için o kadar çok seçenek vardı ki; mavi gözlü Kürd kızları, yeşil gözlü Suriye (Nusayrili) kızları ve siyah gözlü Arap kızları. Ben de sonunda, asil ve mavi gözlü bir Kürd kızını tercih ettim. Çünkü evimize en uygun olanı o idi. Şemsê ile nişanlandık. Aralık 1168’de Frenkler, Kahire’de yaptığımız anlaşmayı bozmuşlar ve Kahire’yi yeniden işgal etmişlerdi. Sultan beni çağırdı; ‘Acele Şêrkoh’u bul’ dedi. Ben Şêrkoh’u bulduğumda; ‘6000 Kürd süvariyi çoktan hazırladım bile’ dedi. 2000 süvari de Halep’te hazırdı. Bunların arasında Türkmenler de vardı. Amcam çok istemesine rağmen, bu sefere katılmak istemiyordum. Ama yine de katıldım.”

Devamı aşağıda....

[Selahattin Demirtaş @hdpdemirtas]

Hileli ve sahte bir zaferin sarhoşluğuyla, lüks sarayının balkonundan gırtlağını yırtarcasına iftira, tehdit ve hakaretlerini sürdüren yaşlı kral ve karşısında yalanlardan, hazdan başı dönmüş bir linç güruhu, hep beraber “idam” diye bağırıyor.

Olay, bir zamanların Fransa’sında geçmiyor. Sene 2023, yer Ankara.

“Siz benim ceketimi bile asamazsınız” diyeceğim ama buna bile değmezsiniz. Sadece şunu söyleyeyim:

Ben, adını aldığım Kudüs fatihi büyük Kürt Komutan Selahaddin Eyyubi'nin torunuyum. Günü geldiğinde, hepinize adil davranacağıma söz veriyorum.

[İrfan Aktan @irfanaktans]

Muhalefetin faşist kanadı sonuçtan Kürtleri sorumlu tutmaya, bunu ima etmeye başladı.

[Mezopotamya Ajansı @MAturkce]

Malatya'nın Battalgazi ilçesinde AKP'liler, Yeşil Sol Parti müşahitlerine saldırdı.