One of the most beautiful and powerful moments in ‘La Bola Negra.’
Seguiriya de los valientes – María Terremoto
Directed by Javier Calvo and Javier Ambrossi. Cinematography by Gris Jordana.
ایران، تو هیچوقت خونهی من نبودی.
هم توی مدرسههات بیگانه بودم و هم توی دانشگاهت، هم توی پیادهروهات و هم توی متروهات.
تا همیشه مفهوم "وطن" برام بیگانهست.
صرفن چشم باز کردیم، کشتهن، ترسیدیم، قایم شدیم، بزرگ شدیم، بزرگتر شدیم، باقی موندیم، پشت سر گذاشته شدیم، فراموش شدیم.
یک جایی درون من همیشه آمادهی بدترینهاست.
همیشه در انتظار خداحافظیهای نصفه و نیمهست.
همواره یک پا درون قبر داره.
همیشه به در نگاه کرده و همیشه آمادهی فراره.
باور داره که دیوارها به یکباره فرو میریزند و آدمی محکوم به له شدنهای مداومه.
دلپیچه داره،
یا شایدم دندون درد.
#فوری#ریتوییت
بچهها خانمی تو تهران اتاقی چیزی واسه اجاره نداره؟ یه آدم کوییرفرندلی میخوام که همخونه بخواد کمک کنید یجای سیف پیدا کنم پول پیش ندارم فقط اجاره میتونم بدم اگه گروهی هم هست که میخوان همخونه بهشون اضافه شه بگن
هر از گاهی از این خطی که "زندگی کردن" روش سواره میزنم بیرون؛ یادم میره این همه سال چجوری خودم رو حمل کرده بودم.
کاش میشد برگشت و شروع نکرد.
کاش میشد برگشت و بزرگ نشد.
من برای این زندگی ساخته نشده بودم. من برای زندگی زیاده شکنندهم.
همیشه شکستم. همواره شکستم.
فقط خسته شدم.
بسه