galiba izledigim dizilerde biraz dinginlik istiyorum karakterler siradan bi gun gecirsin normal sohbetler etsin herhangi bir insan olsunlar ya surekli bi aksiyon olmasin yoruluyorum yaslandim
uyumadan once hayal kurma isinin bokunu çıkardım 2 haftadır resmen dizi cekiyorum kafamda normalde hep yaptığım sey ama bu senaryo cok hosuma gitti bi turlu final yapamadım
Bi şey diyim mi? Öpüşseler bu kadar romantik bi sahne olmazdı. Hayatımda bu kadar derin ve etkileyici bi itiraf sahnesi izlememiştim. Sadece onların anlayabileceği bi dünyaları var ve bu öpücüğün anlamı onlar için bambaşka duygular barındırıyor. Özlem, aşk, itiraf, teslimiyet, sadakat ne kadar güzel duygu varsa bu sahnede var. Gerçek romantizm bu işte. İso onun kırıldığı yerleri, duvarlarını, sınırlarını, sevdiği sevmediği her şeyi öğrenip sadece onun izin verdiği kadar Fadime’nin alanına dahil oluyor. Saçına dokunmasına izin vermeyen Fadime’ye itirafını ondan izin alarak elini iç çekerek öpmesi, öpüşmelerinden bin kat daha romantik. Anlamlı ve derin bir aşk hikayesi olduğu için gerçek gibi hissettiriyorlar. Aynı videoyu aynı sahneyi sıkılmadan saatlerce izlerim. Çok güzeller🥹
“I guess when you are young, you believe that you will meet many people with whom you'll connect with, but later in life you realize it only happens a few times.”
— Before Sunset (2004)
Tartışmaya açığım;
Bence ilk aşık olan Ilya’ydı
İlk aşık olduğunu anlayan da Ilya’ydı
İlk aşk itirafı da ondan geldi zaten
İkisi de bebeklerim ama Ilya bi tık daha aşık.🫣
Elin oğlu yaptığımız pilava bakıyor, diplomaya da bakıyor, iç güzelliğe de bakıyor; dış güzellik yoksa zaten diğerlerine bakmıyor. Ama elin oğlu aynaya bakıp "Ben kimim? " demiyor