doublestepback

«Μόνο ενωμένοι γράφουμε ιστορία.» | Η ευκαιρία ☘️ Η ανάρτηση της ΠΑΕ την Κυριακή για την επιστροφή του Ζέλικο μου έκανε πραγματικά ευχάριστη εντύπωση. Όχι τόσο επειδή έγινε ένα ποστάρισμα, σίγουρα ο Ζοτς είναι η πιο εμβληματική προσωπικότητα του Παναθηναϊκού στον 21ο αιώνα. Περισσότερο όμως για τις λέξεις που επέλεξε να χρησιμοποιήσει και τους συμβολισμούς που, τουλάχιστον εγώ, διάβασα πίσω από αυτές. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι έστω συμβολικά, ο Παναθηναϊκός είναι ένας. Ενιαίος και αδιαίρετος. Τώρα βλέπουμε την ΚΑΕ να θέλει τη χρήση του ποδοσφαιρικού ΟΑΚΑ για το τουρνουά προς τιμήν του Παύλου και την ΠΑΕ, όπως θα έπρεπε(!), να συναινεί σε αυτό το ενδεχόμενο. Παράλληλα, ΠΑΕ και Ερασιτέχνης συμπορεύονται εδώ και καιρό, καιροσκοπικά πιθανότατα για τους γνωστούς λόγους. Δεν ξέρω αν όλα αυτά θα οδηγήσουν κάπου. Ξέρω όμως ότι ως άνθρωπος που μεγάλωσε πιστεύοντας στην ιδέα του ενιαίου Παναθηναϊκού, μόνο το γεγονός πως γίνονται αυτές οι συζητήσεις μου δημιουργεί μια αίσθηση που είχα καιρό να νιώσω. Δεν είμαι αφελής. Ξέρω ότι στην πράξη όλα αυτά είναι πολύ πιο δύσκολα και ουτοπικά απ όσο ακούγονται. Υπάρχουν διαφορετικές διοικήσεις, διαφορετικές προσεγγίσεις και σίγουρα ισχυρά, διαφορετικά συμφέροντα σε όλα τα επίπεδα. Ίσως να μη φτάσουμε ποτέ στο σημείο που θα ήθελαν αρκετοί από εμάς. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είναι ο στόχος. Γιατί ο Παναθηναϊκός είναι μεγαλύτερος από κάθε διοίκηση, από κάθε γνώμη και σίγουρα, από κάθε πρόσωπο. Το ίδιο ισχύει όμως και για εμάς. Ας είμαστε ειλικρινείς. Οπαδικά υπάρχει διαχωρισμός. Υπάρχουν στρατόπεδα, αντιπαραθέσεις, προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες. Πολλές φορές δείχνουμε μεγαλύτερο ζήλο να δικαιωθεί η δική μας άποψη, παρά να κερδίσει ο ίδιος ο σύλλογος. Δεν λέω ότι πρέπει να συμφωνούμε όλοι σε όλα. Αυτό ούτε γίνεται ούτε θα ήταν υγιές. Όλοι έχουμε τις διαφωνίες μας και πρέπει να τις έχουμε. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να υπάρχει μια κοινή γραμμή. Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε μεγάλος επειδή συμφωνούσαν όλοι μεταξύ τους. Έγινε μεγάλος όταν, παρά τις διαφωνίες, όλοι έβαζαν πάνω απ όλα τον σύλλογο. Προσωπικά θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία για πολλούς λόγους, που δεν χρειάζονται να γραφτούν σε αυτό το κείμενο. Όχι δεν λύθηκαν όλα τα εσωτερικά προβλήματα. Κάθε άλλο. Αλλά, ίσως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, υπάρχουν ενδείξεις ότι αρκετές πλευρές αντιλαμβάνονται πως μόνο μέσα από τη συσπείρωση μπορεί να βγει πραγματικά κερδισμένος ο σύλλογος. Ίσως είναι η στιγμή να θυμηθούμε όλοι τι σημαίνει πραγματικά η ιδέα του Παναθηναϊκού. Όχι "ξεχωριστά" τμήματα, όχι ¨διαφορετικές" διοικήσεις, όχι στρατόπεδα. αλλά έναν σύλλογο με κοινή ιστορία, κοινές αξίες και "κοινό κόσμο". Μπορεί να κάνω λάθος. Μπορεί όλα αυτά να μείνουν απλώς μια σκέψη. Αν όμως υπάρχει κάτι που θα ήθελα πραγματικά να αποκτήσει ουσία στον Παναθηναϊκό, όχι ως μια όμορφη φράση αλλά ως νοοτροπία, είναι το: ΜΟΝΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ! ☘️