que sepades que non recordo o comtrasinal de está conta, nin o correo tampouco, nin tenho correo de recuperación, algum día ista conta morrerá. @igleepuntoexe conta de respaldo, grazas
Mañá sairemos ás rúas de Vigo para amosar o rotundo rexeitamento da mocidade galega contra o exército espanhol. Velaquí tedes algunhas das accións que realizamos na cidade durante a campaña antimilitarista.
Asistide na Comitiva Xuvenil Soberanista ás 12h desde Vía Norte!🫡
Tengo 21 años y, gracias a mis padres y a las becas MEC, nunca he tenido que trabajar. Y la verdad es que me siento orgullosa de ello. He podido dedicarme completamente a mis estudios sin tener que repartir mi atención y mi energía.
No creo que sea más “cool” trabajar mientras estudias. Al contrario, me parece que hay gente que se siente orgullosa de que la exploten laboralmente y eso no tiene mucho sentido.
Mi generación trabaja porque no le queda otra, no porque quiera. Los boomers se piensan que no tenemos piso porque vemos Netflix y estamos todo el día enganchados al móvil, pero la realidad es bastante más complicada que eso.
@PeterMihm@d_pereira10 eu tamén estou dacordo contigo, quitando o dun equipo grande, eu preferiría xogar co equipo na minha terra despois de todo o sufrido
‼️⚠️
Os que queirades entrar para mercar as ultimas unidades da camiseta da intertoto directamente ao chino tedes aqui a vosa ultima oportunidade
https://t.co/iOl0EqmwiC
@MRKScelta arranxar o seu futuro? Marchou co sentimento de voltar. Marchou deixando cartos a un Celta que se tambaleaba e entre bagoas.
Ademais, comparar a Larsen con Aspas é de non ser o lapis mais afiado do estoxo.
CASTELLANOS DE CASTILLA
Castellanos de Castilla és un poema tremendament colpidor de la gallega Rosalía de Castro (1837-1885) dins de la seva obra Cantares Gallegos (1863).
Després de segles de marginació i discriminació de la llengua gallega, Rosalía de Castro va emergir com una rebel que insistia en fer literatura en la llengua pròpia del país. Tot i el valor que se li dona avui en l'àmbit cultural i intel·lectual de Galícia, en la seva època va ser totalment menystinguda en un país on les classes benestants feia molt que havien girat l'esquena al gallec i no deixaven d'ensabonar les elits madrilenyes. La decepció de Rosalía era tal, que quatre anys abans de morir va decidir que no tornaria a escriure mai més en gallec.
El seu poema Castellanos de Castilla és una dura crítica al maltractament que rebien els gallecs pobres que a temporades anaven a treballar als camps de Castella. Us deixo alguns fragments amb la traducció al català.
Castellanos de Castilla,
tratade ben ós galegos;
cando van, van como rosas;
cando vén, vén como negros.
Castellans de Castella,
tracteu bé els gallecs;
quan se'n van, se'n van com roses;
quan venen, venen com negres.
Permita Deus, casteláns,
casteláns que aborrezo,
que antes os galegos morran
que ir a pedirvos sustento.
Que Déu concedeixi, castellans,
castellans que odio,
que abans els gallecs morin
que anar a demanar-vos aliment.
Pois tan mal corazón tendes,
secos fillos do deserto,
que se amargo pan vos gañan,
dádesllo envolto en venero.
Perquè teniu un cor tan dolent,
fills secs del desert,
que si us guanyen pa amarg,
els hi doneu embolcallat en verí.
¡Casteláns de Castela,
tendes corazón de aceiro,
alma coma as penas dura,
e sen entrañas o peito!
Castellans de Castella,
teniu un cor d'acer,
una ànima dura com les penyes,
i sense entranyes al pit!
En verdade non hai, Castela,
nada coma ti tan feo,
que aínda mellor que Castela
valera dicir inferno.
En veritat no hi ha, Castella,
no hi ha res tan lleig com tu,
que encara millor que Castella
valdria dir infern.
Triste como a mesma noite,
farto de dolor o peito,
pídolle a Deus que me mate,
porque xa vivir non quero.
Trist com la mateixa nit,
el pit ple de dolor,
demano a Déu que em mati,
perquè ja no vull viure.
Mais en tanto non me mata,
casteláns que aborrezo,
hei, para vergonza,
heivos de cantar xemendo:
Però mentre no em mati,
castellans que odio,
he, per a vergonya,
he de cantar-vos gemegant:
¡Casteláns de Castela,
tratade ben ós galegos:
cando van, van como rosas;
cando vén, vén como negros!
Castellans de Castella,
tracteu bé els gallecs:
quan se'n van, se'n van com roses;
quan venen, venen com negres!
❗️Comparteix i segueix-me 🔁🔥
Esta es la respuesta de unos jóvenes vascos a unos matones de desokupa que intentaban echar de su casa a una mujer trabajadora vasca.
Plantando cara de forma pacífica y llamando a las cosas por su nombre.
¡Que cunda el ejemplo!
¡Aurrera!
ZAPATERO, IMPUTADO. TIC TAC.
Voy a analizar sin piedad todo el caso Plus Ultra, la red de influencias y los movimientos millonarios.
Empezamos en una hora. Me cansé de ser buena onda.
A mocidade nacionalista valente plántalle cara ao militarismo e o españolismo nas rúas de Vigo.
Non á guerra imperialista. A mocidade galega pola paz! 30 de Maio todas á rúa!
@puente_sito@MateosxG1 Quitando que obviamente non podes contentar a todo o mundo, que traigan tanques, armas, desfilen por hai e de todo non deixa de ser unha alza o militarismo. Ou como nas ferias de emprego estan comendote o tarro pra que te apuntes na lista do exército