چقدر میشه در برابر هجمه و اضطراب دووم آورد؟!؟
اصلا این مدل زنده بودنی که شبیه زندگی نیست تا کی میتونه ادامه داشته باشه؟
این بمبارون خبری و وضعیت آشفته بلاتکلیف و اقتصاد مرده و تحلیل گرهای فشل رو چه جوری میشه از خود زندگی حذف کرد؟
اینکه تقصیر جنگ را به گردن مردم بیندازید همانقدر ترحمبرانگیز میشوید که تحریم کشور را به مردم نسبت دهید.
اگر جرات حرف زدن ندارید ساکت باشید و اگر دلتان برای جریان یا گروه خاصی میتپد صریح باشید و برای خوشایند آنها بیخودی به پر و پای مردم مستاصل نپیچید.