@maleksetare بله همه جدا میشن.ولی اندازه و طول لولهش بسته به مدل فرق میکنه. من چون اطفال کار میکنم از اینا تو بیمارستان زیاد میبینم ولی معمولا با زیپن و اون قسمت بالاش که سمت گوشی هست معمولا خوب واینمیسته.
اگه بتونید این چالشها رو برطرف کنید قشنگ میشه.
@Mraha1446@Negar89337005 یبار این توصیه رو توی یه ویزیت حضوری گفتم.
بابای بچه گفت:دکتر من تو همین چندماه ۲تا سشوار سر این بچه سوزوندم.
گفتم ینی نمیتونستی صداشو از تو گوشی پخش کنی؟
یه لحظه موند گفت تا حالا بهش فکر نکرده بودم!
تازه اولین بچهت به دنیا اومده؟
مبارکت باشه 🤍
احتمالاً هر کسی یه توصیه بهت میکنه
و تو هنوز داری خودِ بچهت رو میشناسی.
چند نکته هست که دوست دارم به عنوان پزشک اطفال بهت بگم که بدونی؛
از همین روزهای اول
آموزشِ «نه گفتن» مفیده؛
ولی مسئولیت جلوگیری از آزار، روی دوش بچه نیست.
اگر ترسید، ساکت موند، نتونست مقاومت کنه یا دیر گفت، هیچکدوم تقصیر اون نیست.
وظیفهی ماست حرفش رو جدی بگیریم و برای امنیتش اقدام کنیم.
به بچهات گفتی:
«اگه کسی خواست به قسمتهای خصوصی بدنت دست بزنه،بگو نه.»
این جمله رو هم کنارش گفتی؟
«اگه نتونستی نه بگی، باز هم تقصیر تو نیست.
میتونی بیای بهم بگی.»
این بخش مهمی از آموزش پیشگیری از آزار جنسیه.
بهتره بچه چند بزرگترِ مورداعتماد رو بشناسه
بهش بگیم:
«اگه گفتن به من سخت بود، به یکی دیگه که بهش اعتماد داری بگو. اگر کسی کمکت نکرد، به یک نفر دیگه هم بگو.»
و ما هم قولِ «به هیچکس نمیگم» ندیم؛ توضیح بدیم ممکنه برای محافظت ازش، از آدمهایی که کارشون کمک به بچههاست کمک بگیریم
این موضوع فقط دربارهی باباها نیست؛ گاهی اسم مامان یا یک بزرگتر دیگه نقش تهدید رو پیدا میکنه.
بچه به بزرگترهایی نیاز داره که هم جلوی رفتار خطرناک رو بگیرن، هم وقتی اشتباهی کرده بتونه ازشون کمک بخواد.
بعضی باباها هنوز نرسیدن خونه،
ولی از صبح چند بار بچه رو با اسمشون ترسوندن:
«بذار بابات بیاد، میدونه باهات چیکار کنه!»
شاید این جمله همون لحظه بچه رو ساکت کنه.
ولی داریم چه نقشی به بابا میدیم؟
بهتره بزرگترها، وقتی آرومن و بچه وسط بحث نیست، روی چند قانون ساده توافق کنن:
وقتی کسی رو میزنه چه کار کنیم؟
وقتی وسیله پرت میکنه چه کار کنیم؟
اینطوری هر دو میتونن هم محبت کنن، هم حد بذارن.
قرار نیست یکی همیشه کوتاه بیاد و اون یکی فقط برای برخوردکردن وارد بشه.
دفعهی بعد که بچهات جلوی فامیل نخواست کسی رو ببوسه، لازم نیست از طرفش عذرخواهی کنی.
میتونی کمکش کنی یک جور دیگه سلام کنه و اگر لازم شد، خودت محترمانه جواب بزرگترها رو بدی.
بچه میتونه هم مهربون و مؤدب باشه، هم دربارهی بغل و بوس خودش حق انتخاب داشته باشه.
«یه بوس بده به خاله، دلش میشکنه!»
بچه نمیخواد. مامانش هم جلوی جمع رودربایستی داره.
آخرش میگه: «برو دیگه، فقط یه بوسه.»
ولی میخوام یه سؤال بپرسم:
واقعاً لازمه بچه برای ناراحتنشدنِ یک بزرگتر، کسی رو بغل کنه یا ببوسه؟
این آموزش فقط دربارهی «نه» گفتنِ خود بچه نیست.
باید بهش یاد بدیم قبل از بغلکردن یا بوسیدنِ بقیه هم بپرسه؛ و اگر کسی نخواست، اصرار نکنه.
و اگر تماسی ناراحتش کرد، بتونه به یک بزرگترِ مورداعتماد بگه، بدون اینکه بترسه بهش بگن «بیادبی نکن، اون که آشناست.»