من یه تایمی خیلی برا رزیدنتی خوندم
بعد طرحم شروع شد یکی دو تا شیفت هم برداشتم
دیدم توی دو ماه تونستم دندون هفت بالا رو اندو کنم mb2 رو پیدا کنم و تر و تمیز آبچوره کنم
بیلدآپ کامپوزیت جیگر و بدون گپ بسازم
ناهمکار ترین اطفالا رو منیج کنم ،
@itsaboutfa82 ببین بحث احساس نیازه
تو وارد کار که میشی واقعا احساس نیاز باعث میهش بری مطالعه کنی و یاد بگیری توی موقعیت های مختلف چیکار کنی
و گرنه روبرو شدن با انبوهی از مطالب تئوری بدون کاربرد فایده ای نداره
درباره مواد هم تو طرح مسلط میشی
چون طرح ،مثل مطب داری میمونه کل مسئولیت با خودته
@theycallmeAfagh اولا که من واقعا در حدی نیستم که خیلی تو این زمینه اظهار نظر کنم ولی در حد خودم بخوام نظر بدم ، مهممممترین چیز اینه که عجله نکنی و کیس سلکشن داشته باشی آرووم اروم بری جلو. هر کیس جدید باید نهایتا دو تا نکته جدید و چالش داشته باشه اگر چالش هاش بیشتر از این شد فقط باعث میشه زده بشی
@zizizizi76 نه اصلااا
شاید باورت نشه ولی این چند ماه توی معاینه هایی که داشتم هنوز یدونه روکش درست و حسابی تو دهن مردم ندیدم
همه یا التهاب لثه یا پوسیدگی دندون مجاور یا تحلیل استخوان زیر روکش یا گیر غذایی
تا حالا یه روکش سالم حتی یدونه روکش سالم ندیدم دهن کسی
حتی اینم برام سواله که چرا
حالا سوال من اینه من چجوری خودمو قانع کنم که بخونم برا تخصص وقتی تقریبا تمام کارایی که بهشون علاقه دارم رو در اینده نزدیک میتونم خودم با مطالعه و تمرین انجام بدم اونم تو زمان کمتر ؟
به راحتی فضا نگهدارنده و ssc بذارم برا بچه ها
تو دو ماه تونستم تمام برندای ابزار و وسایل رو بشناسم و ببینم کدومش برا من بهتره
تا حد ساده ای جراحی عقل رو یاد گرفتم
تازه انسان شاد تر و با اعتماد به نفس تری شدم
عملا بار علمی که این دو ماه برا من داشت اون شش سال دانشگاه نداشت
خدایا چی میشد اعتماد به نفسی که الان در وجودم گذاشتی رو قبلا هم میذاشتی
که قشنگگگ میتونستم برینم به هر کی بهم بی احترامی میکرد
اینقدر الان اعصابم خرد نشه که کاش فلان روز یه کشیده میزدم تو گوش فلانی که بره با برف سال بعد هم نیاد
از بچگی فلسفه حسین برام قابل درک نبود
این که یه نفر آگاهانه زن و بچشو برداره ببره جنگ برام پذیرفته شده نبود
ولی سعی میکردم درموردش حرف نزنم
الان که اولاد حسین رو میبینم ومردم دارن باهام هم عقیده میشن ، یکم آروم ترم