summerrose

[Prim @prim_invest]

ปริมไม่เถียงเลยค่ะ ว่าการลงทุนที่ดีที่สุดคือการลงทุนกับตัวเอง🤍

วันนี้นั่งที่โต๊ะนานมาก เพราะนั่งเรียนทั้งวัน🥹 เลยหยิบ 1984 มานั่งอ่านแล้วค่อนข้างตกใจกับตัวเองตอนนั้นนิดนึง เพราะปริมนั่งอ่านหนังสืออิ้งแบบเยอะมาก ๆ ละดูสภาพหนังสือ555555 คือตอนนั้นเท่าที่คิดคือยังไงก็ได้ขอรู้เยอะกว่านี้ได้ไม๊🥹 (1/4)

[Pum @Pum201800]

พี่คนนึ่งเคยบอกไว้ “น้ำไม่เดือดต้มอะไรก็ไม่สุก
ความพยายามที่ไม่สุด ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ” กระชากสติ!!!

[カピバラボーイ, น้องคาปิบาร่า 🌿♎ @bankorado]

ผมเชื่อในพลังของวินัยมาตลอดครับไม่ว่าจะเรื่อง
- ปรับพฤติกรรม เริ่มนอนให้ตรงเวลา สุดท้ายมันทำให้ผมสุขภาพดีขึ้น
- ออกกำลังกาย แม้ช่วงแรกจะทำได้ไม่เยอะ สุดท้ายมันทำให้ผมแข็งแรงขึ้น
- เก็บเงิน ถึงมันจะแค่ร้อยสองร้อยต่อเดือน สุดท้ายมันทำให้ผมมีการเงินที่ดีขึ้น
- อ่านหนังสือ เพียงแค่อยากได้อะไรใหม่ๆ เข้าหัว สุดท้ายมันทำให้ผมค่อยๆ เก่งขึ้น
- ศึกษาการลงทุน ตามกำลังที่เราไหว สุดท้ายมันทำให้ผมสบายใจกับอนาคตมากขึ้น

สิ่งเหล่านี้ถ้าสะสมไปในเวลาที่นานพอ วันนึงมันเปลี่ยนชีวิตคนเราได้เลยครับ

และรูปนี้ผมชอบมากจนเซฟเก็บไว้เตือนใจตัวเอง (หาที่มาไม่เจอละ)

บางทีเราต้องใช้เวลากว่า 10 ปี ถึงจะมี 1 ปีที่เปลี่ยนชีวิตเรา

[กรุงเทพธุรกิจ @ktnewsonline]

เมื่อทำงานพลาด มักจะมีคนที่ยอมรับผิด VS คนไม่รับผิด ทำไมแต่ละคนตอบสนองต่อความผิดพลาดต่างกัน ชวนรู้คำตอบเชิงจิตวิทยา

ในโลกของการทำงานที่มีความเสี่ยงและความไม่แน่นอน การตัดสินใจผิดพลาดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่สิ่งที่แยกคนทำงาน โดยเฉพาะ "ผู้นำที่ยิ่งใหญ่" ออกจาก "ผู้นำที่อ่อนแอ" ก็คือ วิธีจัดการกับความผิดพลาด

ข้อมูลการวิจัยระดับโลกชี้ชัดว่า การยอมรับผิดอย่างเปิดเผย ไม่เพียงแต่เป็นสะพานเชื่อมความไว้วางใจ แต่ยังเป็นพฤติกรรมสำคัญที่สุดของพนักงาน-ผู้นำ ที่ส่งผลเชิงบวกต่อความพึงพอใจและเจตนาที่จะอยู่กับองค์กร

แต่ก็ยังมีบางคนที่ไม่กล้ายอมรับผิดเมื่อตนเองทำพลาด ยังฝืนไปต่อและให้ข้อมูลที่บิดเบือนจากความจริง ซึ่งสาเหตุที่ทำให้บางคนถึงมีพฤติกรรมเช่นนี้ ในทางจิตวิทยาอธิบายว่า มันเป็นกลไกการป้องกันตัวเอง (Defense Mechanisms) อย่างหนึ่ง ที่ทำงานโดยอัตโนมัติในจิตใต้สำนึก เพื่อปกป้องจิตใจจากความรู้สึกที่เจ็บปวด วิตกกังวล หรือถูกคุกคาม

กลไกเหล่านี้ทำให้บุคคลคนนั้น มักจะเบี่ยงเบนความจริงไปจากตัวเอง เพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่ดีเอาไว้ สะท้อนถึง "อีโก้ที่เปราะบาง" (Fragile Ego) ของผู้นำคนๆ นั้น

ดร.กาย วินช์ (Guy Winch) นักจิตวิทยาชื่อดัง อธิบายว่า คนบางคนมีอีโก้ที่เปราะบางมาก ความเชื่อมั่นในตนเองไม่มั่นคง ดังนั้น การยอมรับว่าตนเองทำผิดพลาดจึงเป็นเรื่องที่ทำลายจิตใจของพวกเขาเกินกว่าจะทนได้ ส่งผลให้เกิดกลไกการป้องกันตัวโดยอัตโนมัติ เกิดพฤติกรรมบิดเบือนการรับรู้ความเป็นจริง เพื่อให้รู้สึกถูกคุกคามน้อยลง พวกเขาเปลี่ยนข้อเท็จจริงในใจ เพื่อให้ตนเองไม่ผิด

เมื่อบุคคลปฏิเสธความจริงอย่างต่อเนื่อง แม้มีหลักฐานชัดเจนว่าเขาทำผิดจริง นี่คือ ความแข็งกระด้างทางจิตใจ (Psychological Rigidity) ทำให้คนกลุ่มนี้ไม่สามารถยอมรับความผิด และต้องเบี่ยงเบนความสนใจ โทษสิ่งอื่น หรือเปลี่ยนเรื่องราวไปจากความจริง บ่งบอกว่า อีโก้ของพวกเขาบอบบางเกินกว่าจะยอมให้เกิดความถ่อมตนได้ ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้ ถือว่าตรงข้ามกับความเป็นผู้นำที่ดีอย่างสิ้นเชิง

อ่านต่อ: https://t.co/z59JTl0Bxo

#กรุงเทพธุรกิจ #InsightForOpportunities #กรุงเทพธุรกิจLifestyle #กรุงเทพธุรกิจWorklife

[Mission To The Moon @Mission2MoonTH]

คนเราทำผิดพลาดในการทำงานได้มากแค่ไหน? แล้วทำไมคนที่ชอบพูดว่า “ผิดเป็นครู” ถึงอาจจะกำลังพาเราหลงทาง?
.
ในวัฒนธรรมการทำงานยุคใหม่ เรามักได้ยินคำแนะนำว่า “จงล้มเหลวให้ไว” (Fail Fast) หรือ “ผิดเป็นครู” จนบางครั้งอาจทำให้เราเผลอคิดไปว่า ยิ่งผิดพลาดเยอะ ยิ่งแปลว่าเราได้เรียนรู้เยอะ แต่ในความเป็นจริงของโลกออฟฟิศ ขอบเขตของความผิดพลาดที่องค์กรยอมรับได้นั้นมีเส้นแบ่งที่หนาและเฉียบขาดกว่าที่คิด
.
เส้นแบ่งระหว่าง “ความผิดพลาดที่สร้างการเติบโต” กับ “ความผิดพลาดที่ทำลายความน่าเชื่อถือ” อยู่ตรงไหน? และเราจะบริหารโควตาความผิดพลาดของเราอย่างไรไม่ให้สายเกินไป?
.
อ่านบทความฉบับเต็มต่อได้ที่ : https://t.co/O2TzWRu5Gl
.
.
#productivity
#Trend
#MissionToTheMoon
#missiontothemoonpodcast

[คุณก็พูดโพดเกินไป🕊️☮️ @goyard234]

พึ่งเตือนหลานไป
ยาวจัดเลยล่ะ แต่ถ้าใครหลงมาอ่าน
ก็หวังว่าเรื่องนี้จะพอมีประโยชน์
กับผู้อ่านบ้างไม่มากก็น้อย
รึไม่มีเลย 5555555555555555

เรื่องมีอยู่ว่า เจ้าตัวเป็นเพอร์เฟกชั่นนิส
ทำงานพลาด โดนอาจารย์ด่า เครียด
ร้องไห้ ดีเพรส นอนไม่ได้ ดิ่งดาวน์
ทำให้ไปเรียนวันต่อมาไม่ได้
ก็เอาใบรับรองแพทย์ไปส่งอาจารย์ทุกครั้ง
จนครั้งที่ 2 ความอาจารย์ห่วงว่าถ้าอาการไม่ดีอาจจะต้องดรอปไหม

เท่านั้นแหละ เครียดหนักเลย
ซึ่งเรื่องนี้เราคุยกะหลานตั้งแต่ครั้งแรกเลยนะว่า พยายามอย่าทำให้ตัวเองมีครั้งที่2
เราต้องรู้จักอุเบกขา ตัดใจ
จบแล้วคือจบ เราแก้อดีตไม่ได้
สิ่งที่หลานทำอยู่ มันคือการพยายามพังอนาคต ด้วยการใช้ปัจจุบันแบบผิดวิธี

ดีเพรสก็ส่วนนึง ก่อนเราจะพูดแบบนี้
ก็พาพบแพทย์ พาพบนักจิตก่อนล่ะถึงพูด

ซึ่งไม่ว่าจะพยายามหลีกหนี จะทำยังไงมันก็จะเปลี่ยนความจริงไม่ได้นะ
มันบังคับให้เรายอมรับตั้งแต่แรกแล้ว
สู้ยอมรับไปเลยดีกว่า

การยอมรับความจริงให้เป็นเป็นอะไรที่สำคัญมาก เพราะถ้าไม่ยอมรับจะก้าวเดินต่อไปไม่ได้ ทั้งเรื่องเรียน งาน ความสัมพันธ์

ที่เห็นว่าพวกผู้ใหญ่มันพึ่งทะเลาะกะที่บ้านมาแต่มันก็ตื่นเช้าไปทำงานได้
ก็เพราะมันวางใจยอมรับความจริงเป็น
เสียใจ แต่จะทำอะไรได้
เสียใจแค่ไหนก็ต้องใช้ชีวิต
ต้องทำงาน ต้องกินข้าว ต้องเดินหน้าอยู่ดี

จำกัดเวลาให้ตัวเองเสียใจสักหน่อย
หน่อยเดียวก็พอ
แล้วลุกไปทำอย่างอื่น

อย่าจับจด ย้ำคิดย้ำทำ
เราเปลี่ยนความจริงไม่ได้
เราอยากให้คนอื่นเปลี่ยนก็ไม่ได้อีกแหละ
เราบังคับคนอื่นไม่ได้หนิ

ทุกอย่างไม่ว่าจะวนไปทางไหน
มันก็จะกลับมาที่การยอมรับความจริงอยู่ดี
ใช่ไหมล่ะ

สรุป หลานก็ต้องดรอปไปเพราะขาดเรียนจนไม่มีสิทธิสอบ นี่ก็ไม่ได้ไปเล่านิทานบทเรียนเรื่องนี้ให้เจ้าตัวฟังหรอก เพราะเราเตือนเเล้ว
เขาก็เข้าใจมันแล้ว

ถือเป็นการเรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเองครั้งใหญ่ เสียเวลาเพิ่มไปหนึ่งปี
เสียตังค์ด้วย 555555
และนี่ก็บอกพ่อแม่เด็กว่า อย่าไปพูดอะไรนะ
มันจะเป็นการซ้ำเติมเขา เขาไม่อยากฟังหรอก

พ่อแม่ก็ต้องเรียนรู้ที่จะมูฟออนจากความโกรธเหมือนกัน
มันเกิดขึ้นแล้วหนิ ก็ต้องแก้กันไปนะ

สถานการณ์ตอนนี้เลยแฮปปี้ดีมาก
เพราะทุกคนรู้จักอยู่กับปัจจุบัน มองแต่อนาคต
กลับกันถ้าพ่อแม่เด็กด่า ยกเรื่องนี้มาพูดตอกย้ำเด็กซ้ำๆ
เด็กก็อาจจะแอดมิทที่รพ.แล้ว
อาจจะไม่ได้ดรอปแค่วิชาเดียว
อาจจะต้องดรอปทั้งเทอมเลยก็ได้

[Simons @Simon_Ingari]

If you are employed, this is for you ...

1) Don't overwork , your yearly appraisal will be same.
2) The more work you will do , the more work you will be assigned. So stop pleasing your seniors.
3) Don't overspeak in meetings , think twice before giving a new idea , it might be possible you will be only one who will work on that idea.
4) Your colleagues are not your family exceptions are there lol .
5) Never ever say in meetings that you have less work today.
6) Got new offer , just resign from your Job no need to discuss with manager , if they want to retain you they will else they will say you should not resign.
7) Avoid sharing personal things with office colleagues.
8) Do not resign without any offer in hand.
9) Finish the office work fast and try to learn something new everyday.
10) Don't spoil your weekend learn something new
11) Buy a chair which has neck support , cervical is very common with people who has sitting jobs.
12) Walk daily atleast 45 minutes.
13) Don't attach with your office colleagues , once company will change they will probably stop answering your calls.

#IkoKaziKE

[Abhishek Singh @0xlelouch_]

Before an appraisal chat, bring a 1-page doc. If you can’t explain your impact in 3 bullets, your manager can’t sell it in calibration.

Write impact as change + metric + scope: what moved, by how much, for who. Example: Cut p95 API latency from 420ms to 180ms by fixing N+1 queries and adding a cache; reduced DB CPU 35%; shipped to 6 services and lowered on-call pages from 5/week to 1/week.

Ask: What are the 2-3 things you’ll use to argue my rating? Where am I not meeting the next level? What work should I stop/start next quarter, and what evidence do you want to see?

[Abhishek Singh @0xlelouch_]

Before appraisal, do a 20-min pre-brief with your lead. Show up with facts, not vibes.

Prepare:
1. 5 bullets of impact with numbers: p95 latency -40ms, oncall pages -30%, build time 18m->9m, infra cost -12%, incident MTTR 45m->18m
2. 2-3 hard problems you owned end-to-end (design + rollout + followups)
3. A short list of tradeoffs you made (why not perfect, why it was right then)
4. Peer/user signal: 2 links to PRs, runbooks, dashboards, postmortems, docs

Ask:
1. What level am I being evaluated against, specifically?
2. Where am I below bar? Give 2 examples.
3. What would make this a clear yes next cycle? Pick 1-2 projects.
4. Who else should I get feedback from?

Talk impact like this:
I changed X, measured by Y, so Z got better, and the risk/cost was A

[july @moonchildandsun]

นี่ว่า mid-year appraisal คือดีมากนะ บ.เราเมเนฯจะคอยพอยต์ให้ระบุ archivement ทุกครึ่งปีว่าอะไรบ้างที่คิดว่าเป็นจุดเด่นของเรา เล็กๆน้อยๆคือได้หมด

คือมันฝึกให้เราตั้งเป้าหมายทุกครึ่งปี เราได้รู้ตัวด้วยว่าทำไมเราเฟลที่โกลนั้น ง่ายกับการคำนวนโบนัส/ปรับเงินเดือน/เลื่อนตำแหน่งด้วย

[Friday1001 @Fridaynight1001]

*ไม่ได้ทวิตเพื่อสั่งสอนใคร แต่แชร์วิธีที่ทำเฉย ๆ
1.ยอมรับความจริงให้ได้ก่อนค่ะ แบบ เออ เลิกกันแล้ว ไม่ต้องไปคิดว่าอาจจะรีเทิร์นนะเว้ยแก , ทำไมมันไม่รักฉันแล้ว , ฉันพลาดตรงไหน, รู้งี้ฉันทำแบบนั้นก็ดี ไม่น่าทำแบบนั้นเลย ฯลฯ เลิกคิดค่ะ คิดแค่อย่างเดียว คือ เลิกแล้ว บ๊ายบายกลายเป็นคนอื่น
2.ใช้ชีวิตของตัวเองตามกิจวัตรปกติ ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลานอนก็นอน เศร้าก็ร้องไห้ คิดถึงก็คิดถึงไป ปล่อยให้มันเป็นไป ไม่ต้องฝืน เดี๋ยวเวลาจะช่วยเยียวยาเอง จะช้าจะเร็วขึ้นอยู่กับการใช้ชีวิตให้มีคุณภาพของตัวเอง
3. นึกภาพชีวิตตัวเองที่อยากมีค่ะ เช่น ไม่มีแฟนแต่อยากมีเงิน เพราะงั้นไปโฟกัสเรื่องงาน เสียแฟนได้ แต่จะไม่เสียคุณค่าของตัวเองในด้านอื่นแล้ว
4. รักตัวเองเยอะ ๆ ทำอะไรที่เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง ตอนอกหัก เราวิ่ง half marathon จบไป 5 งาน เฉลี่ยเดือนเว้นเดือน กินของอร่อยที่อยากกิน เงินที่เปย์แฟนเก่า เอาไปเที่ยวต่างประเทศ บินไปดูคอนฉ่ำ ฯลฯ

สุดท้าย ไม่แนะนำเรื่องการมีคนใหม่ในกรณีที่เรายังฮีลตัวเองไม่ได้ค่ะ ตอนเสียใจ คุณเสียใจจากคนเก่า คนอื่นไม่มีหน้าที่มาฮีลเราค่ะ และพอตั้งเป้าว่าถ้ามีคนใหม่ เค้าจะมาฮีลเรา เยียวยาเราได้ มันทำให้กระบวนความคิดเรามันทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ บางทีไปคว้าคนใหม่มาแต่แย่กว่าเก่า กลายเป็นเจ็บหนักกว่าเดิม

เพราะฉะนั้น ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนค่ะ ความรักเรารักเพราะอยากรัก ไม่ใช่รส ว่าเราขาด เลยอยากหาคนมาเติมเต็ม เราต้องเต็มด้วยตัวเองก่อน ถึงจะรักคนอื่นได้อย่างมีความสุข

ขอให้ทุกคนมีความรักที่ดีในทุกรูปแบบคั้บ 🤍

[นัทนัท @natk148]

ไปนั่งอ่าน reddit ในออสอันนึง ว่าด้วยเรื่องจะทำยังไงให้ไม่โทษตัวเอง ถ้าทำงานบริษัทพังแล้วบ.ต้องเสียเงินหลายแสนบาท

ในคอมเม้นทุกคนพร้อมใจกันแชร์ความพังพินาศของตัวเองในที่ทำงาน บางคนทำระบบบริษัทล่มไปเป็นวัน ทำงานต่อกันไม่ได้, บางคนส่งเมลแอบด่าหัวหน้าแต่ตอบผิดไปตอบทั้งบริษัท 555

ทุกคนบอกว่าอย่าโทษตัวเองนาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เราเป็นมนุษย์ ผิดพลาดธรรมดา เรียนรู้ แก้ไข อย่าทำอีกก็พอ

[Vorachat @vorachatMD]

หลายบริษัทมีสวัสดิการให้พนักงานทุกคนตรวจเลือดประจำปี นี่ว่าดีมากๆ
คนอายุ 20 นิดๆ ไขมันสูงกันเยอะมาก
ไม่ได้ต้องกินยาลดไขมันทุกคนที่สูง
แต่ทุกคนควรรู้ระดับไขมันของตัวเอง เพื่อประเมินความเหมาะสมของอาหารที่เรากิน ว่าร่างกายเรารับไหวไม๊ เพราะร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกัน 😊

[นจน @aerichandesuei]

อยากเล่าอันนี้มาก elon musk น่าจะถูกใจเพราะก็เชื่อเรื่องนี้

ทฤษฎี matrix simulation มันคือแนวคิดที่บอกว่าโลกที่เราใช้ชีวิตอยู่ตอนนี้ อาจไม่ใช่ความจริง แต่มันคือโปรแกรมจำลองในคอมพิวเตอร์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยอารยธรรมที่ล้ำหน้ากว่าเรามาก เหมือนเรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในเกมเดอะซิมเวอร์ชั่นที่สมจริงมาก ๆ นักวิทยาศาสตร์ให้เหตุผลสนับสนุนว่า เมื่อ 40 ปีก่อนเรายังเล่นเกมตู้พิกเซลล์สี่เหลี่ยมกาก ๆ อยู่เลยแต่ปัจจุบันเรามีเกม VR มีกราฟฟิกที่แทบแยกไม่ออกว่าอันไหนจริงหรือปลอม แล้วถ้าเวลาผ่านไป 10,000 ปี เราสร้างโลกจำลองได้แบบสบาย ๆ แน่นอน แล้วมันก็สัมพันธ์กันกับ fermi paradox ด้วยเพราะจักรวาลเรากว้างใหญ่เกินกว่าที่โลกเราจะอยู่คนเดียว จักรวาลมีอายุเป็นหมื่นล้านปี ก็คือมีเวลาเหลือเฟือที่อารยธรรมอื่นจะเกิดก่อนเราเป็นล้าน ๆ ปี แล้วพัฒนาโปรแกมล้ำกว่าเรา การสร้างโลกจำลองขึ้นมามันเป็นไปได้แน่นอน แล้วว่าอาการ เดจาวู ปาฏิหาริย์ ผี มันคือบั๊กของระบบเหมือนเป็นการเขียนโค้ดผิด ระบบขัดข้อง เลยทำให้เรามีอาการพวกนั้น และอีกเหตุผลหลัก ๆ ข้อนึงคือจักรวาลเราทำงานเหมือนโปรแกรมคอมพิวเตอร์แบบเป๊ะเลย คือทุกอย่างมันออกแบบมาให้มีระบบมีเงื่อนไขมีขีดจำกัด แล้วก็มีคณิตศาสตร์ควบคุมอย่างแม่นยำมาก

ที่จริงมีข้อมูลละเอียดแล้วเหตุผลสนับสนุนเยอะกว่านี้มาก ลองไปอ่านกันดูนะคะ คือน่าสนใจมาก อันนี้เป็นแค่ทฤษฎีสมคบคิดนะคะ ใช้วิจารณญาณในการวิเคราะห์กันได้เลย

[• win 🏳️‍🌈 @i_winnn]

ถ้าเป็นในแง่ของการทำงาน หลัก ๆ ขอแนะนำวิธีการฝึกภาษาอังกฤษประมาณนี้:

1. อ่าน Email ภาษาอังกฤษทุกวัน — ไม่ต้องแปลทุกคำ แต่พยายามสังเกตและจับประเด็นว่าผู้เขียนใช้คำหรือประโยคแบบไหนในการสื่อสาร

2. เขียน Email เป็นภาษาอังกฤษให้บ่อยขึ้น — ลองใช้ประโยคง่าย ๆ และค่อย ๆ ขยับระดับขึ้นไปเรื่อย ๆ เพราะการเขียนบ่อย ๆ ช่วยให้จำรูปประโยคที่ใช้ในงานได้เร็วมาก

3. เปลี่ยนมือถือ และคอมพ์เป็นภาษาอังกฤษ — เป็นหนึ่งในวิธีที่ง่ายที่สุดในการเจอคำศัพท์เดิม ๆ ซ้ำจนจำได้เอง

4. ยอมผิด และกล้าพูด — หลายคนเก่งอ่านและฟัง แต่ไม่กล้าพูดเพราะกลัวผิด ทั้งที่จริง ๆ การใช้ผิดแล้วแก้ไขคือวิธีที่ทำให้พัฒนาเร็วที่สุด

[J I ฿ J I ฿ ➰ @IsmeJib01]

นี่สอบได้แค่ 8xx ส่วนใหญ่จะทำไม่ทัน part reading เหลือ 10-15 ข้อเลย - วิธีที่ดีที่สุดสำหรับคนไม่มีเวลาเตรียมตัวคือ ไปซื้อหนังสือข้อสอบที่เขามีเฉลยแบบละเอียดมาทำ เราจะได้ทบทวนความรู้ตอนอ่านเฉลย แล้วก็ฝึกทำข้อสอบเยอะๆ เรารู้สึกว่าถ้าเน้นอ่านพื้นฐานก่อน จะค่อนข้างเสียเวลา แล้วก็จะจำไม่ค่อยได้เวลาเจอข้อสอบจริง แต่ถ้าฝึกทำข้อสอบไป คะแนนกระโดดแน่ค่ะ

*ว่าจะลองไปสอบใหม่แบบตั้งใจดูสักที 😏

[ꔛ 🐈‍⬛💘 @s0sgOOOd]

เจ้อฉัน แซงให้ทุกคิว หนังสือที่แอนตันอ่าน

[ซ้อขอเล่า @sorkorlao]

ดูแลภายใน แบบง่ายๆเลยนะ

- ดื่มน้ำเปล่าให้พอ
- ลดน้ำตาล จำเป็นมาก เพราะสิ่งนี้ส่งผลกระทบต่อฮอร์โมนโดยตรง
- นอนให้พอ อย่านอนดึก
- กินผัก ผลไม้หวานน้อย เพราะสิ่งนี้มีทั้ง prebiotic & probiotic
- ลด ทอด มัน หวาน ปิ้งย่าง probiotic ไม่ชอบสิ่งนี่
- ออกกำลังกาย จะช่วยปรับสมดุลฮอร์โมน
- อย่าปล่อยให้ระดับวิตามินดี 3 ต่ำ
- กิน probiotic สำหรับ ผญ เลือกสายพันธ์ุดีๆ เลือกยี่ห้อดีๆ จะเห็นผล

[แมวส้มหางขอด @popsweet99]

ไม่รู้ว่าถึงขั้นลูกรักสิ่งศักดิ์สิทธิ์มั้ย 😂

- แต่เวลาที่เคลียดเรื่องค่าใช้จ่ายไม่พอ อยู่ๆเพื่อนหรือคนที่บ้านก็เสนอเงินมาช่วย/มาให้ยืมก่อน
- ไม่อยากเจอเพื่อนคนนึง คิดในใจว่าไม่อยากเจอ ซักพักเพื่อนโทรมาเลื่อน 😜
- หมอดูเบี้ยว เราอธิฐานหลังสวดมนต์ (เดี๋ยวมาเล่า) ไม่ถึง7วัน เค้าโอนเงินคืนให้
- นั่งแกรบผ่านห้วยขวาง(บ่อย)ปกติจะรอดอุโมง ไม่ค่อยผ่านพระพิฆเนศ เคยคิดในใจว่าอยากให้ผ่านอยากไหว้ แล้วคือแกรบผ่านจริง ไม่รอดอุโมง เกือบทุกครั้งที่คิด
- ปั่นงานตอนดึก เปิดตต. คิดในใจว่าอยากฟังช่องที่เปิดมนต์แม่กวนอิม ก็ขึ้นมาแทบจะทันที

เท่าที่นึกออกประมาณนี้นะ

สำหรับส้ม ไม่ใช่แค่ ทำบุญ สวดมนต์อย่างเดียว เรามีการแฮคระบบด้วย 🤣🤣 ต่อข้างล่างนะมันยาว

#popsweetอยากเล่า

[Norman @Johny_Smily]

ปรากฏการณ์ #ใบสมัครร้อยใบ ในตลาดแรงงานปัจจุบัน
เมื่อมองผ่านเลนส์ทางจิตวิทยาและสังคมศาสตร์ ปรากฏการณ์ที่คนทำงานต้องเผชิญกับการส่งResume ไปนับ100แห่งแล้วถูกปฏิเสธ หรือแย่กว่านั้นคือการโดน #Ghosting(เงียบหายไปเฉยๆ โดยไม่มีการตอบกลับ) ซ้ำๆ

มันสามารถส่งผลให้ผู้หางานเกิดความรู้สึกสูญเสียอำนาจในการควบคุมชีวิต นำไปสู่ความตระหนักว่า #พยายามไปก็ไม่มีประโยชน์ ซึ่งเป็นอันตรายต่อความเชื่อมั่นในตนเอง (Self-trust) อย่างรุนแรง

ในยุคดิจิทัล การยื่นสมัครงานทำได้ง่ายเพียงแค่คลิกเดียว ทำให้แต่ละตำแหน่งมีผู้สมัครหลักร้อยหลักพัน บริษัทส่วนใหญ่จึงใช้ระบบ AI ในการคัดกรองคำสำคัญ (Keywords) ทำให้ Resume จำนวนมากถูกปัดตกไปโดยที่ยังไม่ได้ผ่านสายตามนุษย์จริงๆ ด้วยซ้ำ

แรงงานจึงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์มาเน้นปริมาณ(Quantity) มากกว่าคุณภาพ (Quality)ในบางครั้งเพื่อเพิ่มโอกาสรอด
อคติจากผลลัพธ์ (Outcome Bias) ในการประเมินตนเอง หลายคนมักด่วนตัดสินศักยภาพหรือคุณค่าของตัวเองต่ำเกินไป

เมื่อผลลัพธ์คือ #ไม่ได้งาน ทั้งที่ในความเป็นจริง กระบวนการคัดเลือกมีปัจจัยภายนอกที่เราควบคุมไม่ได้มากมาย เช่น โครงสร้างภายในองค์กร งบครองตำแหน่งที่ถูกแช่แข็ง (Job Freezing) หรือการเส้นสายภายใน

ยุคนี้จึงเป็นยุคที่การหางานไม่ได้ทดสอบแค่ #ทักษะความสามารถ (Hard Skills) อีกต่อไป แต่เป็นการทดสอบ #ความยืดหยุ่นทางอารมณ์ (Resilience) และ ความอึดถึกทนในการเผชิญหน้ากับการปฏิเสธซ้ำๆ อย่างปฏิเสธไม่ได้

ดังนั้น ในยุคของ #ใบสมัครร้อยใบ ชัยชนะอาจไม่ได้วัดจากจำนวนครั้งที่ได้รับการตอบรับ แต่วัดจากความสามารถในการรักษาความเชื่อมั่นในตนเองเอาไว้ ท่ามกลางเสียงปฏิเสธนับร้อยครั้ง

เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ได้งานอาจไม่ใช่คนที่ไม่เคยล้มเหลว แต่คือคนที่ยังคงส่งใบสมัครใบที่ 101 หลังจากถูกปฏิเสธมาแล้ว 100 ครั้งต่างหาก

*ขอเป็นกำลังใจให้คนหางานทุกคน