We are on the verge of blocking all internet services (email, social media, etc) to Iranians. US started this unfair war with the promise of “help is under way”. After six months majority of population are suffering from extreme poverty and soon they may lose access to real world
صبح دیروز برای دومین بار در چند ماه گذشته ماموران اطلاعات به منزل پدر و مادرم حمله کردند. جستجوها بیش از ۶ ساعت در منزل و محل کار پدرم ادامه داشت. ۸ مرد و یک زن همه جا حتی تا خاک گلدانها و کیسهی برنج را گشتند. از اثاثیهی منزل (تلویزیون و جاروبرقی و جعبه ابزار…) تا طلا، اشیای قیمتی (وسایل ارتباطی و حتی اسباببازی برادرزادهام) و… را در چمدانها و کیفهای پدرومادرم گذاشتند و بار وانت کردند و به همراه خودروی سواری خانواده بردند. در پاسخ مادرم گفتند که «اینها مال حرام است.» و اضافه کردهاند «بار اول ادب نشدید...» یعنی «دین خود را عوض نکردید!»
همهی اینها به دلیل بهائی بودن!
فکر نمیکنم هیچ خبری مهمتر از اعدام قریبالوقوع 14 تن از ما، 14 عزیز اصفهانی باشه که امروز به انفرادی منتقل شدن.
14 نفر از ما رو میخوان اعدام کنند، 14 جوان بجرم شرکت در اعتراضات.
#جاویدشاه
میدان نیاوران تمام ورودیها رو بستن و باید کلی خیابان دور بزنی و ساعتها در ترافیک بمونی تا به خونه برسی. وضعیت آشفته و خطرناک. به ماموری در تقاطع شفیعی-صنوبر اعتراض کردم که این آقا کلی بهم فحاشی کرد و گفت برای امام شهیدمون داریم عزاداری میکنیم.
چندبار بهم حمله کرد و این هم 👇
آره من اعنراف میکنم که باعث جنگ شدم.
چون توی آشپزخونهمون اورانیوم 60 درصد غنی میکردم، با برگه A4 موشک بالستیک ساختم، با چندغاز حقوقم موشهای حزبالله رو تأمین مالی میکردم! روی در و دیوار اتاقمم روزشمار نابودی اسرائیل کشیده بودم!
خفهشین حرومزادههای گنده گوز!
ما نمیدونیم ترامپ آدم خوبیه یا نه، نمیدونیم بیبی خیر ما رو میخواد یا نه؛
اما از یه چیز مطمئنیم: شماها مادر قحبهاید.
همینم کافیه که پشت هرکسی بایستیم که برای نابود کردنتون اومده!
حتی اگه خود شیطان باشه…
جامعه کدام روش را باید امتحان میکرد که نکرد؟ سال ۸۸ با رایاش گفت جنگ نمیخواهد. با به خیابان آمدن بعدش، با تظاهرات سکوت، با شعار نه غزه نه لبنان، به آن پیرمرد لجوج گفت یک زندگی نرمال میخواهد. دههی ۹۰ با رای دادن و رای ندادن، با تحریم انتخابات، حتی در نظرسنجی پیامکی برنامه نود، با تجمع در پاسارگاد، با ۹۶، با ۹۸، با ۱۴۰۱ و مهسا امینی، با هر روشی که میشد گاهی آرام و گاهی با فریاد، تلاش کرد رژیم صدایش را بشنود، که در رفتارش با دنیا و جامعه تجدیدنظر کند. نتیجه چه بود؟ هیچ! نه تنها صدای جامعه را نشنیدند که دیماه چنان کشتاری راه انداختند که در تاریخ معاصر بیسابقه بود.
عقل محاسبهگرِ جامعه هیچوقت جنگ نمیخواست، یک زندگی عادی خواستهاش بود هرچند زورش به دیوانگیِ اقلیتی تندرو نرسید. حالا همان اقلیت انگشت اتهام به سمت جامعه گرفته و به مردمانش میگوید بیوطن. ملامت کردن و وطنفروش خواندن جامعه آسانترین کار است، نه زندان و اعدام دارد و نه تعقیب قضایی. اما اگر این مردمان نباشند وطن چه موضوعیتی دارد؟