Acıdan acıya fark vardır. Acı vardır; bağırarak dindirilen. Acı vardır; sükut ile demlenen. Acı vardır; dost ile iyileşen. Acı vardır; vefasız ile derinleşen.
Bir çocuğu vuruyorlar
Kimsesizler ülkesinde
Bir çocuğu vuruyorlar
Yasal bir mermiyle
Bir çocuğu vuruyorlar
Sessizlikler ülkesinde
Bir çocuğu vuruyorlar
Herkes sus pus
- Azad Penaber
Şemsiye taşımak istemiyorum,
Islanmak daha güzelmiş.
Yitik kalbini arayan bir şairin gözyaşlarıyla...
Yaktım sana dair isteklerimi,
Tutunmayacağım bulutlarına ,
Avuçlamayacağım yıldızları,
Gökkuşağına dokunmayacağım.
Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.
Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına, ben geçtim...