i just fucking hate the thought of suppressing everything to get a hold of myself, gather all my shit and function like a normal person kahit deep inside sobrang pagod na pagod na ko. tangina gusto ko sumigaw na pagod na ko kasi bakit parang wala akong patutunguhan sa lagay na to
alam niyo yung nakakadepress sa lahat yung constant feeling of being in survival mode every fucking day na parang kahit anong panahon yung lumipas, walang ginhawa 😕 minsan mapapaisip ka nalang kung dadating ba talaga yung araw na wala lahat ng to, yung may peace of mind