If this is how you celebrate winning the World Cup I feel sorry for your society. Ugly and hateful and for something they have no clue about. Pathetic.
واکنش نیروهای مقاومت فرانسه به رهبری ژنرال دوگل به کشته شدن ۶۶ کودک فرانسوی بر اثر خطای بمباران متفقین در جریان عملیات آزادسازی فرانسه از حکومت تحت حمایت نازیها
دانیل اورتگا، مارکسیست-لنینیستِ 80 ساله، که از سال 2007 "رئیس جمهور" نیکاراگوئه بوده، گفته از این به بعد انتخابات بی انتخابات؛ خودم تا ابد رئیس جمهور خواهم بود.
این هم از "جمهوری نیکاراگوئه"
روبیو به تازگی گزارشی منتشر کرده که آغاز ریاست جمهوری اوباما و رواج سیاستهای مارکسیستی را به رژیم کوبا مرتبط میکند - و نشان میدهد که چگونه او توسط بنیانگذاران گروه تروریستی داخلی Weather Underground که هدفش سرنگونی دولت ایالات متحده بود، استخدام شده است.
اینکه چرا ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ تبدیل به ۲۲بهمن ۵۷ نشد مطلقا تحلیل پیچیده و ساختار محیرالعقول و غیر و ذلک ندارد...
یک دلیل و آن هم اینکه حاکم پیشین بعلت میهن پرستی حاضر به برپایی حمام خون نبود..
همین و بس
به نام ایران،
امروز این افتخار را دارم که در کنار شاهزاده رضا پهلوی، مسئولیت مدیریت ارتباطات دفتر ایشان را بر عهده بگیرم.
برای من، این مسئولیت صرفاً یک جایگاه حرفهای نیست؛ بلکه ادامه و تکامل همان پیمانی است که سالها به آن باور داشتهام.
ایران، تنها هدف ماست.
ما امروز در برابر خواست ملتی مسئولیم که در صدها شهر به خیابانها آمدند؛ ملتی که برای آزادی، دهها هزار ستاره جاویدنام را فدای میهن کرده است. خون پاک آن جاویدنامان و اراده استوار مردم، بزرگترین مأموریت ملی را بر دوش ما میگذارد.
شاهزاده رضا پهلوی بارها تأکید کردهاند که این مبارزه، درباره یک فرد نیست؛ بلکه درباره اراده یک ملت برای رسیدن به آیندهای است که شایستگی آن را دارد: آیندهای بر پایه آزادی، حاکمیت قانون، کرامت، امنیت و امید.
خدمت در کنار ایشان در راه این آرمان بزرگ، افتخاری است بیپایان و پیمانی است سنگین که با تمام توان و تجربه خود برای تحقق آن تلاش خواهم کرد.
از همه همکاران گذشته و کسانی که در این سالها همراه و پشتیبان من بودهاند، صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم در کنار یکدیگر، با همدلی، مسئولیتپذیری و تمرکز بر مصلحت ملی، سهمی در پیروزی نهایی ملت ایران داشته باشم.
پاینده ایران
پیش به سوی آزادی و بازپسگیری میهن
۱. یک نقطه خلاف قوی بین مخالفان و موافقان کمک گرفتن از جامعه جهانی در مورد امور ایران اختلاف تفسیری در مورد دیماه ۴۰۴ است.
یک طیفی در مملکت نمیخواهد بفهمد که حوادث دیماه یک نقطه فصل بین جمع کثیری از مردم و نهاد حاکمیت ( فراتر از ج.ا) و دیانت است.
این طیف فکر میکنند که بله.. حالا
اینها که امروز با مزه شده اند و به "لای پا" اشاره می کنند، در جریان نیستند که از جنوب کشور تا جنوب تهران و از جنوب تهران تا شهرکشان و از آنجا تا اتاق خوابشان راهی نیست. فتح این شهرک ها البته توسط کسان دیگری خواهد بود.