Denizden yeni çıkmışım. Tam kurulanmadan şezlonga uzanmışım. Ilık bir meltem esiyor, üşütmeden. Elimde “Olağanüstü Bir Gece” var ama gözlerim kapalı. Colonel Bagshot’ tan Six Days War denizin minik dalga seslerine eşlik ediyor. Teşekkürler Allah’ım, yaşamak çok güzel. 🌹
Değişmesi, değiştirilmesi mümkün olmayan; iki sayıdan birbirini çıkararak kolayca kanıtlayabileceğin “gerçek” ile baş etmek mi zor? Yoksa bütün zihnini kaplasa da asla kanıtlayamadığın, soyut “düşünce”lerle baş etmesi mi?
Bu arada bugün eve, anneme gidiyorum sevgili günlük. Annem benim için “ev” olalı çok uzun zaman olmadı. Kendime dair araştırmalarımın iyi sonuçları da var yani :)
Rüyamda istemediğim biriyle nişanlanmak üzereydim. İstemiyordum. Ama “bu kadar insan toplanmış, şimdi nasıl, boşuna geldiniz, dicem” diye içim içimi yiyordu. Sonra tam bütün cesaretimi toplayıp konuşmaya başlicam, uyandım.
Burdan yola çıkarak BİRİNİN fikrinin neden önemli olabileceğini düşünmeye çalıştım. Sonra düşündüm BİRİ benim için önemli biri mi? Hayır. Ona kendimi açıklamam ilişkimiz açısından benim için önemli mi? Hayır. O halde üzgünüm BİRİ, şimdilik byeahsjdksk
Hafta başına denk gelen 1 Eylül dediler. İyi ve güzel başlangıçlar getirsin size dediler. Bana bok gibi 2 olayla “değersizlik şeması tetiklenmesi” getirdi. Tşk.
Ağlayarak günlüğüme yazmaya geldim. Değersiz hissetme veya kendini BİRİNİN gözünde “küçük düşmüş, aşağılanmış” hissetme. Bunun üzerine düşündüm. BİRİNİN beni küçük düşmüş değil de BÜYÜK görmesinin neden önemli olabileceği üzerine düşünmeye ÇALIŞTIM.
İnsanın güzel görünme çabasının olmaması başlı başına bir güzellik. Hani hiç çaba harcamadan güzeldir; ama bu kendisinin umrunda değildir. O tarz bir güzellik işte.
Beach club sevmem, emekli yazlığı insanıyım. Bir ev tutayım, sevdiğim 3-5 insanla sote, sakin bir plaja gidelim. Biramızı içelim, çimelim, gülelim, eğlenelim, susalım, dinlenelim.