"Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden sadece mecalsiz bir şey kaldı. Çok yorgunum.."
Bir gün aynada kendine
bakarken fark ediyorsun ki;
gözlerindeki ışık çoktan sönüp
gitmiş. Asla sana ait olmamış
bir şeyin peşinden koşarken,
gençliğini nasıl da heba
etmişsin.