"Kimse senin nelerle başa çıkmaya çalıştığını
Neleri yendiğini,
yenemediğini,
kimlerin yanında olmak istediğini,
nelerin ağrıttığını başını,
neler hissettiğini,
neleri hissetmekten korktuğunu,
içini,
senden daha iyi bilemez.
O yüzden dik yürü hep,
kendine sadece kendin lazımsın"
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa,her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu.O anı geçirince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyor
“Öğrendiğim en önemli şeylerden biri şudur; ne yapmış olursan ol, ne hissetmiş, kimi sevmiş olursan ol, arkasında dur. Korkularının bile arkasında dur. Göğsünü gere gere, elini masaya vura vura. Gerekirse yak ortalığı. Çünkü bunlar seni sen yapan şeyler. Kendinin arkasında dur.“