AK Parti olmasa Memur-Sen yetkili olamazdı” söylemi, sendikal rekabetin en kolay ama en sığ argümanlarından biri.
Bir konfederasyonun yıllar içinde büyümesini ve yetki kazanmasını sadece iktidara bağlamak; kamu çalışanlarının iradesini, teşkilatın emeğini ve Türkiye'nin geçirdiği toplumsal değişimi görmezden gelmektir.
Memur-Sen, yıllarca kamuda kendisini ifade etme ve temsil edilme imkânı bulamayan, değerleri ve kimliği nedeniyle ötekileştirilen geniş bir kesimin sesi oldu. Hak ve özgürlük mücadelesini de sendikacılığın bir parçası olarak gördü.
Başörtüsü yasağına, kılık kıyafet dayatmalarına karşı verilen mücadele de toplu sözleşme masasında elde edilen kazanımlar da bu sürecin bir parçası. Bütün bunları bir siyasi iktidarın lütfuyla açıklamak, yılların emeğini ve mücadelesini yok saymaktır.
Kendi sendikal mücadelesini anlatmak yerine rakibinin yetkisini siyasi iktidara bağlayanlara şunu söylemek gerekir: Memur neden sizi değil de Memur-Sen'i tercih ediyor, biraz da bunun üzerinde düşünün.
Çünkü sendikacılık, rakibin başarısına mazeret üretmek değil, memurun güvenini kazanmaktır.
🚨Safvan Allahverdi'den Emperyalizm'in algı operasyonlarını anlatan muhteşem bir sunum.
Milyonlarca kez paylaşmak lazım.
Yer işaretlerine ekleyelim mümkünse
Rabbimiz öğretmenlerimize rahmet eylesin.
Geride kalan anne baba, eş evlat ve dostlarına sabır versin.
8 vatandaşımızın vefatına neden olan bu korkunç saldırıyı gerçekleştiren katile en ağır ceza verilsin.
AK Parti'nin Medya ve Tanıtımdan Sorunlu Genel Başkan Yardımcısı Sayın Faruk Acar çok güzel bir video hazırlamış. Ama kimseyle paylaşmamış anlaşılan sadece kendi hesabında var.
Destek olalım arkadaşlar, video süper 👍
🚨Galatasaray’in Stuttgart’ı 2-0 yendiği maçta Führich’e yaptığı faul sonrası Barış Yılmaz ile yaşadığı tartışmayla ilgili Deniz Undav:
🗣️ Deniz Undav: Bakın, İstanbul’da zorlu bir atmosfer bekliyordum. Taraftarların gürültülü olacağını biliyordum, Galatasaray’ın agresif olacağını biliyordum, ama o sahada olanlar bambaşkaydı.
Rekabet etmek var, bir başka oyuncunun güvenliğini riske atmak var. Sert müdahalelere karşı bir sorunum yok. Bu futbol, dostane bir antrenman değil. Ama bir sınır olması gerekiyor.
Barış, Führich’e o şekilde girince, dürüstçe ne düşündüğünü anlayamadım. Gereksiz, pervasız ve tehlikeliydi. Yanına gidip adama kariyerini bitirmeye mi çalıştığını sordum.
Ve biliyor musunuz bana ne dedi? Bana bakıp, “Sence ne yapabilirsin? Bu benim stadyumum. Bu benim evim,” dedi.
Dürüstçe iğrendim. Evinde oynamanın başka bir insanın güvenliğiyle ne alakası var? Stadyumun sana böyle davranma izni ne zamandan beri veriyor?
Kaç taraftarın arkanda olduğu umurumda değil. Atmosferin ne kadar korkutucu olduğu umurumda değil. Kendi taraftarın önünde oynuyor diye insanlara tehdit savuramazsın.
Başka bir futbolcudan bahsediyoruz, evinde onu bekleyen ailesi ve sevdikleri olan birinden. Öyle müdahalelere giremez ve sonra hiçbir şey olmamış gibi davranamazsın.
Futbolda zaten yeterince acı dolu an yaşadık. Hâlâ Jesús de Miguel’i yas tutuyoruz ve buna rağmen bazı oyuncular sanki başka birinin hayatı oyunun bir parçasıymış gibi davranıyor.
Bu beni kızdıran şey. Takımın için savaşabilirsin, agresif olabilirsin, sert müdahale edebilirsin, ama birini kasten tehlikeye atıp herkesin sessiz kalmasını bekleyemezsin.
Ve en kötüsü, eğer fiziksel tepki verseydim, manşetler Deniz Undav’ın sinir krizi geçirdiğinden bahsederdi. Kimse her şeyi başlatan o müdahaleyi tartışmazdı.
Durumlar böyle çarpıtılıyor. Konuşan oyuncu sorun haline geliyor, tehlikeli müdahaleyi yapan oyuncu ise hiçbir şey yapmamış gibi paçayı sıyırıyor.
Barış’ın anlaması gereken şu ki, futbol onun egosundan daha büyük. Tutkulu olmak pervasız olman gerektiği anlamına gelmez ve evinde olmak dokunulmaz yapmaz seni.
Galatasaray 2-0 kazandı, tebrikler onlara. Zaferlerini kutlayabilirler, ama başka bir oyuncunun güvenliğini riske atan bir davranışı alkışlamamı beklemeyin.
Bir futbol maçını başım dik kaybedip kaybetmek, başka bir oyuncuyu kariyeri için korkutarak kazanmaktan iyidir.
Ve dürüstçe, eğer stadyolun, taraftarın ve tehditlerinle birini korkutman gerekiyorsa, belki de futbolunun yeterince konuşup konuşmadığını sorgulaman lazım.
Seni seveni seviyorum, seni sevmeyeni sevmeyeni sevmiyorum...
Ne derse, ne söylerse, ne yaparsa kabulümdür. Lidere biat ettim, itaatim tamdır. İmanından şüphem yok, salih Müslüman olduğuna şahitlik ediyorum. Sorgulamam. Eleştirmem. İtiraz etmem. Cebime dokundu diye mızmızlanmam, şikâyet etmem.
Peki neden?
Çünkü düşmanı çok iyi tanıyorum. Kime karşı ve neyin savaşını verdiğimizi çok iyi biliyorum. Erdoğan'ın amacını, nihai hedefini ve bu hedefin bu ülke veya bu kıtayla sınırlı olmadığını çok iyi öğrendim.
Çünkü Erdoğan'ın 200-250 yıllık küresel kapitalist, satanist sistemi yıkmadan pes etmeyeceğini biliyorum. Onu yalnız bırakmayacağım.
Neden mi?
Ç��nkü ben bir kez daha Abdülhamid'siz kalmayacağım. Bir daha asla köle olmayacağım. Kardeşlerimin katledilip tecavüze uğramasına bir daha göz yummayacağım.
İlelebet, daima ardında değil, İlk Günkü Aşkla yanındayım Başkomutanım Recep Tayyip Erdoğan!
Rabbim senden razı olsun. Güç, kuvvet versin, uzun ömür versin inşallah...
Rabbim, İslam düşmanı zihniyete de kıyamete kadar fırsat vermesin inşallah...
***Pazartesi'den Pazartesi'ye****
▪︎▪︎▪︎SİNGAPUR NASIL BAŞARDI?▪︎▪︎▪︎
Singapur, 1965 yılında Malezya’dan ayrıldı. Ordu yok, kaynak yok, tatlı su yok! İki milyon insanın gecekonduda yaşadığı küçücük bir ada. Sonra bir adamın vizyonu, modern Asya'nın en büyük başarısını inşa etti.
Lee Kuan Yew; "Hayatta kalacağız, büyüyeceğiz ve hepsine göstereceğiz." diyordu. Güneydoğu Asya'nın en güçlü ordusunu kurdu. "Eğer arkadaş olmak istiyorsan, harika, ama istemiyorsan, hazırız." diyordu. Önce hayatta kalmak gerekiyordu, sonra birçok alanda yapılan planlama ve en önemlisi de eğitim planı.
Herkese İngilizce öğretti. Teknoloji ve mühendisliğe odaklandı. En iyi öğrencileri yurtdışına gönderdi. En yüksek maaşı öğretmenlere verdi. Liyakat her şey oldu. Bugün kişi başına düşen yıllık gelirde dünya üçüncülüğü, dünyanın en pahalı gayrimenkulleri, sıfır yolsuzluk ve dünyanın en iyi eğitim sistemi.
"Ben demokrasiyle değil, işe yarayan şeylerle ilgileniyorum." diyordu. Aslında planı çok netti, ideolojiden önce hayatta kalma, siyaset yerine pragmatizm, her şeyden önce liyakat, yolsuzluğa karşı sıfır tolerans. Yew'in mirası: Temiz sokaklar, güvenli şehirler, dünya standartlarında eğitim ve ekonomik güç merkezi.
22-25 Ekim tarihlerinde, Asya’nın en önemli eğitim programları arasında gösterilen 40. ASEAN Öğretmenler Konseyi + Güney Kore Eğitim Zirvesi ile Singapur Öğretmenler Birliği’nin (STU) 80. kuruluş yıl dönümü vesilesiyle Singapur’daydık ve önemli çalışmalara katıldık.
Singapur Öğretmenler Birliği; “Öğretmeni yücelt, eğitimi yükselt” sloganıyla, ülkenin bağımsızlığa kavuşmasından çok önce yola çıkmış. ASEAN Öğretmenler Konseyi ise eğitim ve sendikal gündeme dair çok önemli konuların tartışıldığı önemli bir platforma dönüşmüş.
Programa giderken, dünyanın en iyi eğitim sistemine sahip ülke, dört gün boyunca ne konuşacak diye merak etmedim değil. Ancak gördüm ki yola çıkış sloganı etrafında günün problemlerini ve geleceğe dair riskleri derinlemesine tartışıyorlar. “Yapay zekâ çağında öğretmen” değil, “Öğretmenin liderliğinde yardımcı unsur olarak yapay zekâ” diyorlar.
Şu başlıklara dikkat edelim: Eğitim liderliği ve karar alma mekanizmaları “dümen”; eğitimin temelini oluşturan insani ilişkiler ve sosyal-duygusal bağlar “çıpa”; yapay zekâ araçları, üretkenlik ve teknik altyapı “makine dairesi”; geleceğe dönük etik değerler, eğitim politikaları ve yön tayini ise “pusula”. Gelinen nokta şu: “Eğitimin geleceği hala, insanlarla makineler arasında sıfır toplamlı bir savaş değil, son derece mühendislik ürünü bir ortaklıktır.”
Singapur, çalışmış, üretmiş ve artık paylaşıyor. Öğretmene, eğitime, liyakate, sendikal mücadeleye değer vermiş. Farklı oturumlarda kürsüye çıkan üç bakan; eğitim, çalışma ve dış işleri bakanları sözlerine; ülkenin bağımsızlığında ve kalkınmasında sendika sloganının rolüne vurgu yaparak başladı: “Öğretmeni yücelt, eğitimi yükselt”
Öğretmene ve eğitime değer veren bir ülkede öğretmen; yüzde otuzluk başarı diliminden, mevcut öğretmenlerin, “öğretmen olabilir” raporu doğrultusunda seçiliyor. Öğretmen yetiştiren akademide aldığı sıkı eğitim, altı yıl süren deneme ve gözlem süreci, her yıl alınmak zorunda olan yüz saatlik hizmet içi eğitim ile ulaşılan saygınlık ve ülkenin en prestijli ve en yüksek maaşlı görevi, öğretmenlik.
Biz yıllarca ülkemizde bu gerçeği anlatmaya çalıştık, henüz başarabildiğimiz söylenemez. Dönüp bizim öğretmen yetiştirme ve atama düzenimize baktığımızda, ısrarla anlatmaya çalıştığımız; “Bütün eğitim fakültelerinin tecrübesini bir üniversitede toplayıp, en üst puan diliminden, atayacağımız kadar öğretmen alıp yetiştirelim.” fikrinin ne kadar isabetli olacağını göstermiyor mu?
İddia ediyorum, günümüzde iyi yetişmiş öğretmen; müfredatlar, ders kitapları, eğitim teknolojileri, okul binaları vs. olmadan da bir ülkeyi kalkındıracak, bir medeniyeti yeniden kuracak eğitimi, gelecek kuşaklara verebilir. Yeter ki işe yeniden buradan başlayalım.
++++
Seni ne kadar çok sevdiğimi, ne kadar çok değer verdiğimi ve ne kadar çok saygı duyduğumu tarif etmemin bir yolu var mı, bilmiyorum.
Sadece şahsını değil ama şahsınla birlikte ve bundan ziyade, İslam'a olan hizmetlerinden,
yeryüzünün mazlumlarına kollarını açmandan,
Allah'ın dini için verdiğin mücadeleden,
Allah'ın en büyük düşmanları olan küresel şeytanlara karşı tek başına ve cesurca başlatıp bizleri de dâhil ettiğin savaştan ötürü seni çok seviyorum.
Sen bizi hiç yanıltmadın.
Sen bizi hep kolladın.
Sen bizi hiç ezdirmedin.
Sen bizim izzetimize sahip çıktın.
Sen bizim şerefimizi kâfirlerin ayaklarının altından kurtardın.
Sen bizim başımızı kaldırıp dik tuttun ya...
Âlemlerin Rabbi olan Yüce Allah da senin şerefini iki cihanda yükseltsin.
Mahşer meydanında yüzü en parlak olanlardan eylesin.
Allah Resulü (s.a.v.) seni o mübarek tebessümüyle yanına davet etsin, dizinin dibine oturtsun.
Cennetin en güzel köşelerinden biri senin olsun.
Hesabın ve sorgun hiç zor olmasın.
Recep Tayyip Erdoğan...
Allah'ın nasip etmesiyle birlikte, sen bizim hayatımızın ve tarihimizin en güzel yıllarına, en güzel anlarına vesile oldun ya...
Allah da senden her daim razı olsun.
Sayın Cumhurbaşkanım,
Size Anadolu’nun dört bir yanını gezen, sahada insanlarla konuşan, vatandaşın gündemini takip etme gayretinde olan biri olarak seslenmek istiyorum.
Bugün Türkiye’de fon soruşturması yalnızca doğrudan mağdur olanların meselesi değil. Borsa üzerinden dolaylı olarak etkilenen, birikimi zarar gören, geleceğe dair güveni sarsılan binlerce insanın da gündeminde.
Elbette siz de bu süreci yakından takip ediyorsunuzdur. Ancak size samimiyetle bir gözlemimi aktarmak isterim.
Sizin öncülüğünüzde başlayan AK Parti hikâyesinde, sahada karşılaştığım insanların en büyük güvenceleri olarak gördükleri isim hâlâ sizsiniz.
İnsanların size duyduğu güvenin, saygının ve sizden beklentilerinin ne kadar büyük olduğunu sahada görmek mümkün. Bu hikâyenin merkezinden siz çıktığınızda geriye ne kalacağı sorusu da tam burada önem kazanıyor.
Sayın Cumhurbaşkanım,
Son yirmi yılı aşkın sürede çok zor dönemlerden geçtiniz. Bu ülke de sizin siyasi yolculuğunuz da nice kritik virajlar gördü.
Bugün ise vatandaşın beklentisi çok açık: Fon meselesinin bütün yönleriyle aydınlatılması, sorumluluğu bulunan herkesin hukuk önünde hesap vermesi ve mağduriyetlerin giderilmesi.
Çünkü geciken her çözüm, yalnızca mağdurların değil, siyasete ve kurumlara duyulan güvenin de yıpranmasına neden oluyor.
Sayın Cumhurbaşkanım,
Anadolu’da yaptığım görüşmelerde bu meselenin artık yalnızca maddi kayıplarla sınırlı olmadığını görüyorum. İnsanların yıllardır taşıdığı inanç, adalet beklentisi ve güven duygusu da zedeleniyor.
Üstelik bu mesele, yıllardır yanınızda durmuş, size inanmış ve güvenmiş insanların da kendi aralarında en çok konuştuğu konulardan biri. Bu insanların yaşadığı hayal kırıklığını ve sessiz rahatsızlığı sahada açıkça hissediyorum.
Maddi kayıplar zamanla telafi edilebilir ama insanların gönlünde açılan yaraları sarmak çok daha zor.
Bu yüzden adaletin gecikmemesi burada yalnızca bir hukuk meselesi değil, aynı zamanda inancı ve güveni koruma meselesi.
Anadolu’da gördüğüm tabloyu size aktarmak istedim. İnsanlar somut ve kararlı adımlar bekliyor. Devletin gerektiğinde en ağır sorumlulukları üstlenebildiğini, vatandaşının hakkını korumak için harekete geçebildiğini görmek istiyor.
Sizin vatandaşla kurduğunuz gönül bağını, merhametinizi ve gerektiğinde hesap sorma konusundaki kararlılığınızı bilen insanların beklentisi de bundan kaynaklanıyor.
İnanıyoruz ki bu mesele de hukuk ve adalet çerçevesinde çözüme kavuşacak.
Ancak zaman geçtikçe mesele kendi bağlamından uzaklaşıyor ve AK Parti’nin yıllar içinde oluşan siyasi hikâyesine zarar verebilecek bir noktaya taşınıyor.
Belki bu satırlar size hiç ulaşmayacak.
Ama ben sahada gördüğümü, duyduğumu ve hissettiğimi paylaşmayı bir sorumluluk olarak gördüm.
Çünkü bazen bir vatandaşın devletinden beklediği en önemli şey, sesinin duyulduğunu ve hakkının sahipsiz kalmadığını bilmektir.
Sayın Cumhurbaşkanım, bugün insanların beklediği tam da budur: Adaletin gecikmemesi, sorumluların hesap vermesi ve güvenin tesis edilmesi.
Subhanallah.
Ezanlar böyle yankılansa Avrupa'da, İslam olanların sayısında gözle görülür artış hissedilir bi iznillah.
Hafız Mahmud Güven'den muhteşem bir ezan-ı muhammedî icrası..
#SONDAKİKA
📍Ünlü Sanatçı Murat Kekilli :
📍''Ya bu milletvekilleri niye dokunulmaz? Kusursuzlar mı, insan değiller mi kardeşim?"
📍"Kaldırın artık şu çağ dışı maddeyi ya!..''
Kur'an mushaflarını saman balyaları altına saklayan dedelerime sorun siz 29 Ekim'i..
Elifba cüzünü jandarma dipçiğinden korumak için gizlice ahırda öğrenen çocuklara sorun.
18 yıl boyunca bir "Allah u ekber!" nidasının hasretiyle kavrulan ahaliye sorun siz 29 Ekim'i.
Ayağına çarık alacak parası yokken, çoluk çocuğunun rızkını Frenk şapkasına veren gariban k��ylüye sorun 29 Ekim'i.
Gelininin namusuna tasallut eden kansız sarhoş komutanın leşini yere serdiği için,
Adı isyancı hânesine yazılan ve üzerlerine vatan haini gibi ordu gönderilen Tatari Badiklere sorun siz 29 Ekim'i..
Harpte Moskof'un, Yunan'ın kaburgasını kırdığı süngü;
Sulhta İslâm şeairini terk etmediği için dönüp kendi bağrına saplanan gazilere sorun siz 29 Ekim'i.
'Efendileri' viskili balolarda lüks ve şatafat içinde dans ederken,
Yalın ayak ekmek karnesi sırasına giren fukaraya sorun.
Düşmana ölüm yağdıran Hamidiye'nin bir Frenk paçavrası uğruna dönüp kendi topraklarını top mermisiyle dövdüğü o kara günün omuz çökerten hayal kırıklığına sorun siz 29 Ekim'i..
Milli iradeyi hakim ve milli kuvvetleri amil kılmak hedefiyle verdiğimiz milli mücadele neticesinde ulaştığımız ��anlı zaferin tacı olan Cumhuriyet’in ilanının 103’üncü yılını, her gün yenilenen ve kuvvetlenen antiemperyalist bir şuurla idrak ediyor; mukaddesatımız, vatanımız, istiklalimiz ve istikbalimiz uğrunda canlarından geçen aziz şehitlerimizi ve gazilerimizi rahmet ve minnetle yad ediyoruz.
Aziz milletimizin Cumhuriyet Bayramı kutlu olsun!
#AntiemperyalistŞuur #CumhuriyetBayramı #EğitimBirSen