“insan yok sayıldığı zaman öfkeleniyor. ne demek yok saymak? Duygunuzu yok sayıyor, görevinizi yok sayıyor, zekanızı yok sayıyor, sorumluluğunuzu yok sayıyor, sizin dünyaya anlam veriş tarzınızı yok sayıyor.”
unutmayın dogru kisi kendini belli ediyor, kestirip atmıyor, gönül alıyor, dagıtmayı degil onarmayı tercih ediyor, sana ev oluyor tanıyorsun, zaten insan evini nerde görse tanır
Tartışmadan sonra sizi geri arayan, iyi olup olmadığınızı kontrol eden ve hâlâ sizi önemsediğini hissettiren adamla evlenin. Zor zamanlarda ortadan kaybolmayan, görmezden gelmek yerine düzeltmeyi seçen, kazanmak için sesini yükseltmeyen ve bir şey kanıtlamak yerine anlamaya çalışan adamla evlenin. Zor zamanlarda bile konuşmaktan, hissetmekten, insan olmaktan kendinizi güvende hissetmenizi sağlayan adamla evlenin. İşte her gün seçmeye değer olan aşk türü budur.
Tartışmaktan yoruluyorum. Aynı şeyleri tekrar tekrar anlatmaktan, yine de anlaşılmamaktan yoruluyorum. Kırılmaktan yoruluyorum. Bu yaşananlar bana insan ilişkisi gibi gelmiyor artık; sanki sürekli bir savaşın içindeyim. İnsan sevdiğiyle böyle olmamalı. Her konuşma bir mücadeleye dönüşmemeli. Cümle kurarken diken üstünde durmamalı, her duygusunu savunmak zorunda kalmamalı. Yanında rahat hissedemediğin, sürekli kendini açıklamak zorunda kaldığın yer yorar insanı.
Bugün... en çok kendine teşekkür et.
Yara aldığın hâlde dimdik durduğun günler için kendine teşekkür et. Kimsenin bilmediği fırtınaları sessizce dindirdiğin için kendine teşekkür et. Kırıldığında bile merhameti bırakmadığın için... Düştüğünde kimse görmese de yeniden kalktığın için... Kimsenin tutmadığı elleri, kendi kendine tutabildiğin için kendine teşekkür et.
Beni kaybetmek zordur. Mücadele ederim. Sevdiğim herkes ve her şey için çabalarım. Gönül almayı bilir, kırılan her şeyi tamir etmek için elimden geleni yaparım. Ama bir gün, bir şeyleri fazla zorlarsa birisi yok olurum. Hiç var olmamış kadar yok olurum. Bulunmam..
iyi birisi miyim bilmiyorum ama hiçbir zaman istenmediğim yerde durmadım, hiçbir zaman insanlara taktiklerle yaklaşmadım, içimden ne geldiyse onu yaptım, karşımdaki insan hiçbir zaman benden yana zarar görmesin diye uğraştım.
Ben huzurla devam etmek istiyorum. Huzur dediysem her şeyin mükemmel olduğu bir hayattan bahsetmiyorum. Suistimal edilmediğim, korkmadan sırtımı yaslayabildiğim insanlarla; “kim daha çok çabaladı” yarışı olmadan, anladığım, anlaşıldığım, taktiksiz ve sade bir hayat istiyorum.