Saymayı bıraktım dedim ama bugün beş yıl oldu. Zamanın böyle geçmesine çok üzülüyorum. Sana sarılmayı, kahkahalar atmayı, dertleşmeyi nasıl özledim bir bilsen anneanne.
Yoruldum sürekli kendi kendimi toparlamaya çalışmaktan. Yoruldum her defasında “tamam, iyiyim” diyip sonrasında yine krizlere girmekten. Yoruldum bir dala tutunmuşken o dalın aslında kırık oluşundan. Yoruldum, yoruldum işte.
Terapistim dedi ki; “Anksiyetesi olan insanlar, başkaları krizdeyken soğukkanlı ve sakin olabilirler. İşin kötü tarafı hayat soğukkanlı ve sakin olduğunda anksiyeteli insanlar, krizde olma eğilimindedir.”
Şimdi tekrar oku.