Şu dünyada kalbinde Allah ile olan muhabbetin gittiği an dünya başına yıkılıyor. Onu korumak lazım, o aşkı, lezzeti kaybedersen kazandığın hiçbir şeyin kazanılmayacağına eminim.
Yanlış bir şey yapmaktansa usul usul beklemeyi seviyorum. Dünyaya çiçek seren, o çiçeklerden de arıya bal yaptırıp şifayı en tatlı yoldan veren Rabbim var. Kendi yanlışımla boğuşmaktansa O’nun ikramına talibim.
Allah saklıyor ya kusurlarımızı. Gerçekten. Başka da kimse saklamıyor, seviyor onu konuşmayı. Nedenini bilmiyorum. Ben şimdi kime güveneyim ki Allah’tan başka?