2 Temmuz 1993: Sivas’ta Madımak Oteli ateşe verildi…
Aydınlar, ozanlar, sanatçılar, yazarlar ve gençler, 33 canımız; gericiliğin, mezhepçi nefretin ve Alevi düşmanlığının hedefi olarak göz göre göre katledildi. O gün yakılan yalnızca insanlar değil; eşitlik, laiklik, aydınlanma ve bir arada yaşama umuduydu.
Cuma namazının ardından toplanan kalabalık, “Allahu ekber” sloganları eşliğinde Madımak Oteli’ni saatlerce kuşattı. Güvenlik güçlerinin önünde otel ateşe verildi; içeridekiler yardım beklerken gerici güruh katliamı adım adım gerçekleştirdi.
Aradan yıllar geçti.
Katillerin bir kısmı cezasız kaldı, bir kısmı ise hiçbir şey olmamış gibi yaşamını sürdürdü. Madımak’ı mümkün kılan gerici ve mezhepçi zihniyet ise hiçbir zaman ortadan kalkmadı. Bugün de iktidarda, bugün de bu ülkenin geleceğini karartmaya devam ediyor.
Daha da acısı, yıllar sonra koltuk uğruna o zihniyetle aynı masaya oturanlar, onunla ittifak kuranlar, onu meşrulaştıranlar oldu. Madımak’ın hesabını sormak yerine, Madımak’ın karanlığıyla uzlaşmayı tercih ettiler.
Biz, bazılarının aksine o zihniyetle hiçbir zaman helalleşmeyeceğiz.
Unutmadık.
Affetmedik.
33 canımızı saygıyla, özlemle ve mücadele sözümüzle anıyoruz.