Allah herkesi sevdiğine değil, dağ gibi arkasında duracak ne olursa olsun vazgeçmeyecek, saç teline zarar gelse dünyayı yakacak insanlara denk getirsin.
Yanında çocuk gibi ağlayabileceğiniz, her halinizde ‘tamam hallederiz sen sakin ol’ diyen, pes ettiğinizde tutup elinizden kaldıran, parladığınızda ilk alkışı tutan ve sırtınızı dayadığınızda yükünüzü güvenle bırakabildiğiniz adamları sevin. Bahar dallarınızı kurutanları değil. Bakın o zaman nasıl da çiçek açacaksınız!
Nöbetçi öğretmenler zamanında yerinde olsun, dikkatli olsun falan deniyor. Nöbetçi öğretmenler bordo bereli falan da haberimiz mi yok? Garibimler ne yapabilir, güvenliği yine öğretmen mi sağlayacak? Öğretmenler bu devirde bir öğrenciye gözünün üstünde kaşın var bile diyemiyor.
Yaşım ilerledikçe mutluluğun sakin sabahlar, temiz bir ortam, erken yatmak, güvenli bir ev ve enerjimi tüketmeyen insanlardan ibaret olduğunu daha çok anlıyorum.