“Ben kaybolmanın
erdemlerine inanan birisiyim.
Göz önünden çekilmenin, sessizliğe bürünmenin, dünyayı biraz da bir kovuğa yerleşip oradan seyreylemenin insanı geliştirdiğine inanıyorum..”
•kemal sayar
Çocukken evdeki huzursuzluğun sebebini annen sanıyorsun sanki anne sussa herşey düzelecek sanıp ona kızıyorsun çok çok sonrasında anlıyorsun ki evdeki huzursuzluğun sebebi sorumsuz babaymış
Kendimi bildim bileli uyku problemim var ve çözemiyorum bu sorunu az önce bebemin uykusunu konuşurken annemin bana hamileyken yaşadıklarını anlatmasıyla neden uyuyamadığımı buldum çözüm içinde bi psikologla görüşmem lazım sanırım //
kiminle empati kurduysam, anlamaya çalıştıysam, bir süre sonra aynı şeyi yaşadım. empati kurmanın bir tür manifest olduğuna inanıyorum artık. birinin yerine kendini koyduğunda, onun duygularını kendi gerçekliğine çekiyorsun. düşünceler sadece zihinle sınırlı kalmıyor, hayatına sızıyor. o yüzden kimin hikayesine fazla kapıldığını iyi seçmek lazım