Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede.
Yıllardır kurduğun cümleyi, bilmem kaçıncı kez yeniden kuruyorsun.
“Ne yapalım, kısmet değilmiş”…
Sabahattin Ali…
Günaydın…
Adını koyamadığım bir sancı var içimde.
Yarım kalmışım gibi,
Eksik kalmışım,
Bir kalbe sığamamışım.
Kış ortasında sokakta,
Soğukta bir başıma kalmışım gibi…
"artık çok üzüldüğümde nereye gideceğimi bilmiyorum,
heyecanlandığımda, karanlık bi sokaktan geçerken ürktüğümde, neşeli bir yaz akşamında, eylül sonu soğuktan dudaklarım titrerken yahut müjdeli bir haber aldığımda. nereye gideceğimi bilmiyorum."