Bunlar bir başlangıç veya bitiş cümleleri değil, sürecin bana hissettirdikleri. Ve ben uzun zamandır yazmadığımı fark edip düşüncelerimi kelimelere dökmek istedim. Naif tatlı zeki bal kendim 🥰
Emek vermenin güzel olduğu gibi akışına bırakmanın da tadını çıkarmaya çalışıyorum. Sonsuz mutluluk diye bir şey yoktur belki ama kendimle daima barış içinde yaşamaya sarılıyorum
Hayatın uzun yolculuğunda bir yere varmanın değil hayatı yaşamanın önemini bildiğim yerdeyim. Bunun için hala ara ara kendime bundan sonra hayattan ne bekliyorsun sorularını soruyorum
Dün kaybettiğimi düşündüğüm her ne vardıysa bugün beni daha iyi yerlere getirmenin ön hazırlığı olduğunu biliyorum ve şükrediyorum. Ve aslında bu yaşadıklarım daha önce okuduğum kelimelerden ibaretken bugün yaşadığım doğrularımı oluşturdular.
Ayrıca istemenin gücüne hayran kalıyorum. Kendimi neye layık görüp istediysem sanki varmış gibi davranıyorum, günün sonunda onu elde ediyorum. Buna şans demek haksızlık olur. Kendi şansımı kurguluyorum.
Normalde bilerek yaşamayı kendimce bir kalkan olarak hayatta var olmak adına doğru buluyordum, uzun süre anda kalma okumaları ve egzersizleri sonunda sadece yaşıyorum. Hayatın süprizleri benim hesaplarımdan çok çok daha göz alıcı.