En sinir olduğum şey, okuduğum bir kitabı yıllar sonra hatırlayamamak. Biri kitabı soruyor, okuduğumu biliyorum ama içinden tek bir cümle bile çıkaramıyorum. Okudum demeye utanıyorum; sanki hiç okumamışım da kendime okur süsü veriyormuşum gibi hissediyorum.Sadece ben mi böyleyim?
@somutdurum1848 bir filmi sinemada izlemek veya anlık dışarı çıkıp bi kahve içmek gibi oldukça basit aktiviteleri bile yanında biri olmadan yapamıyor olmak daha acınası
oblomov'un boşvermişliğini çok seviyorum. eylemsizlikten öte bilinçli bir duruşu var. toplumun açgözlülükleri, dedikoduları ve sahteliklerini görmemek için bazen en iyi yol koltuğundan hiç ayrılmamak.
momo kitabında şöyle bir cümle geçiyor:
"başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu." (s. 237)
ne kadar zengin olursak olalım, bunları paylaşabileceğimiz sevdiklerimiz olmadan bu hayatın hiçbir olayı yok cidden.
“Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.”
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun!
@profdevrimci12 gerçekleşeceğinde kullanacağın dopamini erken elde ediyorsun ve sen fark etmeden ilgin azaldığı için bu davranış ve tutumuna yansıyor olay bu
İyi olmak iyi hissettiriyor, biraz da bunu konuşmalıyız, hatta en çok bunu. Trafikte yol vermek, birine kapıyı tutmak, yoldaki bir çalıyı kenara çekmek bile. Kalbi sıcak bir sevinç bulutu sarıyor. İyilik güzeldir, iyilik iyidir.