Az önce podcastte çok güzel bir söze denk geldim. Diyordu ki: Aslında seni arasa ömrü yetmez bulmaya; ama tesadüfen bulduğu için sıradan sanıyor. Anlam yüklediğimiz onlarca şeyin özetidir.
Ümidimi yitirmedim bugüne kadar ama bugün ümidimin sebebini kaybettim ..sonradan dilenen affın bir değeri olmadığını dün hastane odasında bugün de teneşir taşında yatan birisinden dilenen aftan öğrendim çok yoruldun abim şimdi sonsuza kadar dinlen yattığın yer incitmesin
Keşkeler bir anlam ifade etmiyor tabiki ama insan hala güzel günlerin ümidine de tutunmaya çalışıyor saatlerce gördüğüm insanı şimdi 5 dakika görebilmek için sıraya girsekte en güzel zamanda onunla yine saatlerce oturabileceğim umudunu hiç yitirmedim hiçte yitirmeyeceğim
Keşkeler bir anlam ifade etmiyor tabiki ama insan hala güzel günlerin ümidine de tutunmaya çalışıyor saatlerce gördüğüm insanı şimdi 5 dakika görebilmek için sıraya girsekte en güzel zamanda onunla yine saatlerce oturabileceğim umudunu hiç yitirmedim hiçte yitirmeyeceğim
Hayat öyle bir şey ki bundan bir ay öncesine şükredecek duruma gelebiliyormuş insan kıymetini bilmediği her ana daha çok üzülüyormuş meğer birlikte olup gülmek her gün aynı insanları görmek beraber sadece oturup iki bardak çay içmenin bile şükür sebebi olduğunu geç anlıyormuş