Ya beklemeyi bırak ya da kontrol etmeyi.
Ya beklemeyi bırak ya da kontrol etmeyi.
Ya beklemeyi bırak ya da kontrol etmeyi.
Ya beklemeyi ya kontrol etmeyi, bırak!
Kavanoz ve erkek olayını hiç bağdaştıramıyor fazla abartı buluyordum. Ta ki bu sabah kavanozun havasını alamaya çalışırken orta parmağımın yarısını bıçakta görene kadar.
…
Benim gibi olanlar için özetle:
Kavanozu açacak bi adam olsa, onun parmağı bıçakta olacaktı benim değil.
Arkadaşım evleniyor, düğününde oynayıp zıplayacağım yerde bitli bebeler gibi kaşınıyorum. Yine ne olduğunu bilmediğim bir şeyden alerji olduğum için kız kıza eğlence yerine acil geziyoruz.
İstemediğimiz şeyi söyleme özgürlüğümüzün olmadığı bir arkadaşlık yargılanma kaygısıyla çevriki olmuyor mu zaten?
Bilemiyorum.
Tabi tüm bunlar benim görüşüm, benim hislerim.
Belki de ben iyi bir arkadaş değilim.
Hep paylaşımlarda şey görüyorum; birbirinin her yaptığını onaylayan, sürekli haklısın diye arkadaşlar.
Gerçekten arkadaşlık böyle bir şey mi? Ben mi bilmiyorum?
Demiyorum ki böyle her yapılanı bam bam yüzümüze söyleyelim. Ya da yargılayıcı olalım.
Yargılamayalım tamam ama yapılan yanlışsa yanlışa da yanlış diyebilelim.