Karremans zegt dat hij 80 miljard euro te kort komt om de infrastructuur op peil te houden. Bijna lachend zegt hij dat er op het Binnenhof geen pinautomaat staat met gratis geld.
Volgens mij klopt dat niet, want met regelmaat komen NGO's, Brussel en Zelensky langs om dat ding te gebruiken. 🤔
#jokkebrok
#prioriteiten
#prutsers
Uhm nou….van politici die niet verder komen dan ‘geschokt’ of ‘onacceptabel’? Of van media die het hebben over ‘mesaanval’ aka stout mes of ‘incident’?
Gemaskerde bendes proberen in Belfast met geweld buitenlanders uit de stad te verdrijven, nadat een Soedanese immigrant een man met een mes bijna van het leven beroofde. Wat komt die extreme haat vandaan?
https://t.co/FkVtmokefS
AMSTERDAM - Diverse Amsterdamse winkeliers liggen onder vuur nadat zij herhaaldelijk weigerden om jonge asielzoekers op een gastvrije manier toegang te geven tot gratis parfums, kleding en elektronica.
Volgens experts draagt deze starre houding bij aan een onveilig klimaat voor nieuwkomers. “Je kunt mensen die vaak oorlog, armoede en geweld hebben meegemaakt moeilijk confronteren met zulke koloniale concepten als eigendom en betalen,” legt een diversiteitsadviseur uit. “Dat kan bijzonder traumatiserend werken.”
Meerdere ondernemers zouden zelfs personeel hebben ingezet om te voorkomen dat bezoekers spontaan hun favoriete producten mee naar huis namen. In enkele gevallen probeerden beveiligers de culturele uitwisseling te onderbreken, waarna de teleurgestelde jongeren zich genoodzaakt zagen hun gevoelens te uiten met messen, bedreigingen of een boksbeugel.
Mensenrechtenorganisaties spreken van een zorgelijke ontwikkeling. “De échte vraag luidt waarom deze jongeren zich überhaupt gedwongen voelen om hun behoeften telkens opnieuw uit te leggen,” aldus een woordvoerder. “Meer empathie vanuit winkeliers zou veel spanningen kunnen voorkomen.”
De gemeente Amsterdam kondigde inmiddels een nieuw actieplan aan. Ondernemers krijgen workshops over inclusieve verliesverwerking en leren hoe zij aanbiedingen voortaan in het Arabisch kunnen aanbieden. Ook wordt onderzocht of het begrip ‘winkeldiefstal’ voldoende aansluit bij de leefwereld van mensen met een migratieachtergrond.
Een eigenaar van een parfumerie reageert aangeslagen. “Ik ben jaarlijks ruim twee ton kwijt aan schade.” Volgens betrokken deskundigen toont die uitspraak vooral aan hoeveel werk er nog te verrichten is op het gebied van bewustwording. “Het gesprek gaat alwéér over geld,” verzucht een beleidsmedewerker. “Daardoor verdwijnen de gevoelens van de daders volledig uit beeld.”
Disclaimer: satire :)
https://t.co/cfG1LQzYfO
En nu? Nu gaat diezelfde tweede kamer vast met spoed de wet wijzigen zodat een rechter volgende keer ander beslist toch? Nee he, want dit was gewoon voor de bühne. Iets met plas en was!
Donald Pols mocht elf jaar lang directeur zijn van Milieudefensie terwijl de organisatie wist dat hij voorzitter was van een extreemrechtse beweging die zich verzette tegen het einde van de apartheid in Zuid-Afrika. De hypocrisie van deze activistische club is stuitend.
Donald Pols is veel extremer dan de zogenaamde extreemrechtse kandidaten op de lijst van FVD.
Wierd Duk legt uit: "Het punt hier is natuurlijk: hoezo was dit niet bekend? Want dit was natuurlijk bekend. En daar hebben ze dus niks mee gedaan. Deze meneer is extreem rechts geweest, is geaccepteerd bij Milieudefensie. En vervolgens, op het moment dat hij naar de vijand overstapt, wordt dat natuurlijk gelekt. Dus dit is allemaal één grote smerige troep gewoon. Een vals spel wat er gespeeld wordt."
De prijs van Europese gemakzucht
Terwijl Rusland raketten en drones op Oekraïne afvuurt en de Verenigde Staten hun militaire aanwezigheid in Europa afbouwen, blijft een groot deel van de Europese politieke elite zich vooral bezighouden met het bekritiseren van Donald Trump.
Dat begint pijnlijk zichtbaar te worden.
Want Trump voert uit wat hij al jaren aankondigt: Europa moet meer verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen verdediging. Niet over tien jaar, maar nu.
De Amerikanen bereiden concrete verminderingen van hun militaire bijdrage aan Europa voor. Minder vliegtuigen, minder capaciteit en minder directe betrokkenheid. Dat is geen waarschuwing meer. Dat is beleid.
En precies op dat moment laat Rusland zien dat het geen enkele intentie heeft om gas terug te nemen. Terwijl Washington een stap terug doet, verhoogt Moskou de druk.
Normaal gesproken zou je verwachten dat Europa dan versneld investeert in defensie, productiecapaciteit en paraatheid. Maar de reflex blijft dezelfde: Trump is het probleem.
Onzin.
De Europese afhankelijkheid van Amerika is niet door Trump ontstaan. Die is het gevolg van tientallen jaren gemakzucht. Defensie werd een sluitpost. Veiligheid werd als vanzelfsprekend beschouwd. Vrede leek gratis.
Van Sánchez in Spanje tot Macron in Frankrijk. De kritiek op Trump klinkt luid. Maar scherpe uitspraken vervangen geen gevechtsvliegtuigen. Persconferenties vullen geen munitievoorraden aan. Politieke verontwaardiging bouwt geen geloofwaardige afschrikking op.
Ondertussen waarschuwen defensie-experts dat Europa nog steeds kampt met trage besluitvorming, gebrekkige samenwerking en onvoldoende militaire slagkracht. Ondanks alle grote woorden sinds de oorlog in Oekraïne blijft de uitvoering achter.
Dat is de echte crisis.
Niet Trump.
Niet Washington.
De echte crisis is dat Europa nog steeds niet in staat blijkt zijn eigen veiligheid geloofwaardig te organiseren.
En ondertussen lacht Poetin.
Niet omdat Rusland zoveel sterker is geworden, maar omdat de druk afneemt. Elke stap terug van de Verenigde Staten vergroot de ruimte voor Moskou.
Europa ziet zichzelf graag als wereldmacht, maar speelt bij grote internationale conflicten zelden een beslissende rol. Wanneer oorlog uitbreekt of een dictator moet worden afgeschrikt, kijkt de wereld uiteindelijk naar Washington en niet naar Brussel.
Dat is misschien wel de pijnlijkste conclusie.
Europa gedraagt zich als een toeschouwer op de laatste rij van een musical. We horen de muziek, zien vaag wat er op het podium gebeurt en mogen af en toe applaudisseren. Maar we spelen zelf geen rol in de voorstelling.
Dat is Europa anno 2026.
Een continent vol verklaringen, toppen en conferenties, maar met te weinig macht om gebeurtenissen werkelijk te sturen. Terwijl Europese leiders elkaar verdringen om Trump te bekritiseren, kijkt Poetin naar legers, munitievoorraden, industriële capaciteit en politieke wil.
Daar wordt macht gemeten.
Niet in woorden, maar in daden.
Misschien is het daarom niet Trump die Europa vandaag een spiegel voorhoudt, maar de werkelijkheid zelf. Wie die werkelijkheid blijft negeren, moet straks niet verbaasd zijn dat anderen de geschiedenis schrijven en Europa alleen nog mag toekijken.
https://t.co/18ULAlCpLW