Bendeki yeri kocaman olan insanların, bana kenarda köşede zoraki bir yer ayırdıklarını fark ettiğim an sessizce ve tepkisizce uzaklaşırım. Hayatlarında hiç var olmamışım, hiç tanışmamışız gibi 🙂
Olgunluk bana her zaman tepki vermek zorunda olmadığımı öğretti. Sadece insanları sessizce gözlemleyip ona göre sınırlarımı çizmem yeterli. Kimseyi değiştirmek zorunda değilim ama gerekirse hayatımdan uzak tutmak zorundayım