Şu anda bir yerlerde şöyle biri olan bir erkek var
-Sevgilisi yok
-Yedekte tuttuğu kız yok
-Gizli kapaklı buluştuğu kimse yok
-Arayanı yok
-Sadece kendi halinde
-Kendini toparlamaya çalışıyor
Yetişkinlikten bir şey öğrendiysem o da budur. Her ne olursa olsun ağlasan da zırlasan da kalkıp devam ediyorsun. Çünkü sen üzgünsün diye dünya durup seni beklemiyor maalesef