“O vakit, sadece gözlerim ağlamıştı.Bu gece gönlüm ağlıyor” diye yazmıştı Reşat Nuri, Çalıkuşu’nda. İnsan gözyaşını silecek bir ayna/bir mendil/bir yoldaş bulabilir ama gönlünü yıkanı affedemez, onu en yüce makama şikâyet eder. Bazı hesaplar, bu dünyada görülemeyecek kadar çetin.
إنا لله وإنا اليه راجعون
İslam’ın inanç, ibadet, ahlak ve muamelâta dair emir ve nehiylerinin öğrenilmesi ve yaşanması için ilim ve irfan yolunda bir asra yakın mücadele yürüten, binlerce talebe yetiştiren Mahmud Efendi üstadımızın mekanı cennet, makâmı âlî olsun
Milletine aidiyetinin
ve
medeniyetine mensubiyetinin
gerektirdiği mesuliyeti
hakkıyla ifa eden;
aidiyeti ve mensubiyetiyle şeref bulan;
ifası ile şeref veren
'SEZAİ KARAKOÇ'
Gurbeti vuslat,
makamı âli,
rahmeti gani olsun.
"dilce susup
bedence konuşulan bir çağda
biliyorum kolay anlaşılmayacak
kanatları kara fücur çiçekleri açmış olan dünyanın
yanık yağda boğulan yapıların arasında
delirmek hakkını elde bulundurmak
rahma çağdaş terimlerle yanaşmak için
bana deha değil
belgeler gerekli..."
Hiç-kimseyi arıyorum ufkun ötesinde.
I'm looking for anyone 'beyond' the horizon.
Ve bunu 'onursal bakış-açısı' diye adlandırıyorum.
And I call this an 'honorary perspective'.
'Akıl etme'nin ilk seviyesi 'akl-i temyîzî'[ayırt edici akıl] adını alır; yani kişinin kendi için 'yararlı' ile 'zararlı' olanı 'fark etme' gücü.
Bu nedenle denmiştir ki;
'Fark' etmek, 'idrâk' etmenin asgarî şartıdır; çünkü 'temyîz' edemeyenin 'nazar' etmesi beklenemez...