Huzur, rutinin içinde saklıdır.
Uykudayken korku duymamak, zili çaldığında kapıyı açacak birini bilmektir.
Ve elbette, ocakta ağır ağır kaynayan sıcak bir çorba. Kıymeti sadece kaybedildiğinde anlaşılan ama gün içinde hiç akıla gelmeyen görünmeyen bir güzelliktir rutin.
Sen yine başın dara düştüğü zaman beni ara. Herkes seni yalnız bırakıp kendi yoluna giderken ben sana sarılmak için hiçbir mesafeyi düşünmem. Ne yaşamış olursak olalım, ne kadar kırılmış, ne kadar incinmiş olursak olalım, senin zor bir anında kalbim geçmişte kalan tüm kırgınlıkları unutur. Çünkü ben seni sadece gülüşlerinle değil, içinde kimseye göstermediğin yaralarınla, suskun gecelerinle, taşıdığın yüklerinle sevdim.
Belki her şeyi değiştiremeyiz, belki geçmişi silemeyiz ama bil ki düştüğünde elinden tutacak, sustuğunda seni anlayacak, yorulduğunda yanında duracak bir insan olarak hep var olacağım.
Az önce podcastte çok güzel bir söze denk geldim. Diyordu ki: Aslında seni arasa ömrü yetmez bulmaya; ama tesadüfen bulduğu için sıradan sanıyor. Anlam yüklediğimiz onlarca şeyin özetidir.