Her şeyin sadece senin çabanla olduğunu fark ettiğin bir evre var. Hep sen birilerinin sırtı ağrımasın diye arkasına yastık koymuşsun, hep sen birileri ağlarken sarılıp her şey yoluna girecek yanındayım demişsin ama konu sana gelince parmak bile oynatılmamış.
ben mi
ben kacarim
uzulup kacarim
soguyup kacarim
agzimi acamam kacarim
düsüncelerimden kacarim
kendimden kacarim
bazen de sadece
kacmam gerektigini hisseder, kacarim