kim ne derse desin, olgunluk çok çekici bi’ şey. ne hissettiğini bilmek, ne söylediğinin arkasında durmak, gerektiğinde susmak, gerektiğinde özür dilemek… oyun oynamadan, ego savaştırmadan iletişim kurabilen insanın çekiciliği bambaşka
yatıştırılma ihtiyacının, çocukluktan beri seninle yürüyen içli bir arkadaş olduğunu fark edince o halini sevmek ve onunla ilgilenmek, kendini yatıştırmak için alışkanlıklar edinmek ne hoş. ellerini uzatıp ihtiyacın olanı alabilmek.
yürürken her an saçlarıma çiçekler düşebilir, atkıma bir kuş konabilir, çok özlediğim biri karşı kaldırımdan bana koşabilir, bir çocuk yanımdan şarkı söyleye söyleye geçebilirmiş gibi yaşadığımda, o tatlı ihtimaller hep yanımda durduğunda hayatımı seviyorum.