İnsan kaybetmekten korktuğu şeyi kaybeder çünkü korkusunun esiri olur. Sıkı tutar, boğar, kontrol etmeye çalışır, dağıtır…
Değer ver ama sahip olmaya çalışma. Çünkü hayatta bazı şeyler, sen onu bıraktığında ancak senin olabiliyor..
Bazen müsait olmadığımı söylediğimde fiilen bi işle meşgul olmuyorum. Sadece o an senin enerjine yakın değilim. Muhabbet edersek günün kötü geçecek. Sadece bu.
Insan arar, arar, arar, arar.
An gelir bulduğunu sanır.
Bulmak sanısı başını döndürür.
Tam da "Buldum" dediği zaman yitirir
insan.
Çünkü bu dünya aramanın dünyasıdır, bulmanın değil.
Bulmak, bir yitirmek çeşidıdir.
Insanı çoğu zaman büyük kavgalar veya ağır hakaretler değil, küçük ve ince davranışlar küstürür.
Bir laf, ince bir ima, saçma bir hareket, kötü bir hissiyat...
Soğumak dediğimiz şey, genellikle bir anlık bir eylemdir.
Her şey bir anda bitiverir.
Uyku düzenin yok, iyiymiş gibi gözükmeye çalışıyorsun. Yalnız hissediyorsun, hayattan keyif almıyorsun. Eski şarkılar dinliyorsun. Hatta hayal dahi kuramıyorsun.