مهاجرت واقعاً مقوله دردناکیه. از این جهت که شما باید کلی درس بخونی، تلاش کنی، التماس کنی و پولی که با بدبختی بدست آوردی رو خرج کنی تا بتونی بری اونور و تازه از صفر شروع کنی. و جالب اینجاست که همهی ما از خدامونه که بتونیم به اون نقطه برسیم. چشماندازی از ۴۴سال حکمرانی روحانیت.
من :
.
«من به تک تک رفتارهاتون فکر میکنم، به جزئیترین نگاهتون فکر میکنم، به لحنتون فکر میکنم، به حرفاتون فکر میکنم، به احساسات پشت کلمههاتون فکر میکنم، به خصوصیاتتون فکر میکنم، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غمانگیزترین بخش زندگیم همینجاست؛ من خیلی فکر میکنم.»
هر آدمی تو زندگیش یه ترس بزرگ داره. یکی از پیری میترسه، یکی از بیماری، یکی از تنهایی..
من همیشه از از دست دادن میترسیدم. نه لزوما از دست دادن یه آدم، همیشه میترسیدم یه روزی، یه جایی، یه فرصتی رو از دست بدم و بهم بگن دیگه دیره، راه برگشتی نیست! از احساس پشیمونی و حسرت میترسیدم
@_srhmze_@theoctopos اون لحظه دلت میخواسته انجامش بدی. این یعنی بهترین تصمیمیو گرفتی که حالتو خوب میکرده بعد ها که نگاه کنی میگی کاش انجام داده بودم ..اون موقع فقط با خودت میگی حسرتش بد تر از پشیمونیه
خیلی عجیبه که درخت ساکنه و عمرش طولانی اما انسان در حرکته و عمرش کوتاهه. حتی لاکپشتم با همهی کندی که توی حرکت داره عمرش طولانیه. یعنی فقط دغدغهست که آدمو میکشه؟
@reihane_frm بعضی چیزها توی ذات آدم نهفتهست بعضیهارو هرچقدرم آزار و اذیت کنی بازم طریقت خودشون رو پیش میرن میدونن که باید بیرحم باشن ولی در عمل اینکار ازش برنمیاد مثل کسی که اسلحه توی دستشه طرفم جلوش ایستاده اما نمیتونه شلیک کنه نه اینکه نخواد نمیتونه بیرحم بودن توی ذاتش نیست
@Ftmehka این که گذشتهی آدمها مهم نیست تعارفه، بله گذشته مهم نیست
اگر بگذارن توی همون گذشته بمونه و استمرارش ندن، اما وقتی هنوز قدم به قدم داره باهات راه میاد، وقتی جوری حرف میزنی و رفتار میکنی که انگار تمام این زمان سپری شده فقط به اندازه ی یک ویرگول بین تو و گذشتهت فاصله انداخته