زندگی را زندگی کن،
حتی اگر شب،
تمامِ پنجرهها را بسته باشد؛
صبح،
راه خودش را به قلبت پیدا میکند.
اگر خستهای،
کمی بایست،
اما از رفتن نترس؛
گاهی رسیدن،
فقط ادامه دادن است...
زمین خوردن،
پایانِ راه نیست؛
بلند شو،
گردِ غم را از شانههایت بتکان
و دوباره راه بیفت.
ادامه بده
خوشبختی همیشه چیزهای بزرگ و دور نیست…
گاهی خوشبختی یعنی کسی باشد که صبحش را با یاد تو شروع کند، شبش را با آرزوی آرامشت به پایان برساند و از ته دل بداند حال تو برایش مهم است.
گاهی همین که کسی بپرسد "خوبی؟"، همین که نگران سکوتت شود و نبودنت را حس کند، یعنی تو خوشبختی
نمی دونم تا کی میتونم دووم بیارم همش کار و کار و کار و رسیدگی به بچه ها تازه از مهرماه دانشگاه رفتن هم بهش اضافه میشه... پس خودم چی روحم چی یه وقتایی خودمو مچاله میکنم تو بغل خودم سخته تنهایی سخته ...