@hopeloostt don't deceive yourself with this expectation. things may not always be perfect. but learning to love what is, just as it is, and living with it that's what makes it perfect
ağlayacak noktaya geldim. uyumak istiyorum ama ortasında uyanacagima eminim. uyumasam beklesem sabah ediyorum. sessiz uykularımı, karanlık odamı, kendime ait olanı özledim. sessizliği paylaşmak istemiyorum artık.
bu bayram kimseyi arayamadim. simdi oturdum dedim son gün arayayım bari ama yok iki cümle kuracak takatim kalmamış. duygusal yorgunluk tam da böyle bir şey bence.
Uğruna yorulduğun şeyin seni dinlendirecegi beklentisi öyle beyhûde ki hep yokuştan sonra düz sanıyoruz. Sınandıysak şimdi seviniriz sanıyoruz. Bu denklemse öyle işlemiyor iste. Sınandın, şimdi diğer sınavı ver.
yüklerle doluyuz. kötüsü de bunu ancak birini bırakmayı başarıca farketmemiz. onu bırakınca bir bakıyoruz ki kocaman bir alan. tıkanmış ne varsa ilerliyor ve yerini buluyor. sonrası, ben bunu nasıl taşıdım ve artık neden tasiyamam farkındalığı. o da başka bir yük...
Ramazan, sevgililer günü, kış, bahar, epstein ve savaş gördük. Hepsi şu kısacık 28 günlük Şubat'ta oldu. Allah'ım benim için de kısacık ömrümde neler yazdı kim bilir